Sean Paul - Trinity
Atlantic Records
Niel Van Herck — 8 november 2008

Je kan er niet meer omheen. Overal waar je gaat om te fuiven, krijg je wel een dancehallplaatje te horen. Er worden dancehallqueens verkozen en iedereen heft met alle plezier eens zijn been op. Wayne Wonder, Lumidee en zelfs No Doubt gingen in zee met reggae-iconen. Maar er is er maar n die echt al een tijdje meegaat. Big up for Sean Paul!
Deze Jamaicaan is groots. Hij verspreidde dancehall over heel de wereld. Zijn vorige album Dutty Rock ging zes miljoen keer over de toonbank en verschillende nummers verschenen in de hitlijsten. Iedereen kent wel Get Busy, Gimme The Light en Baby Boy, waarvoor hij de hulp van Beyonc inriep. Sean Paul schreef enkele nummers voor de soundtrack van Belly en kreeg er in ruil enkele waardevolle lessen van Mr. Vegas, een andere grootheid in de scne, voor.
Drie jaar na Dutty Rock, ziet Trinity het daglicht. Dit album werd volledig opgenomen in Jamaica met Jamaicaanse producers. Zo werden de roots niet verloochend en blijft het album verfrissend. Don Corleone, Snowcone en Steve Marsden zijn enkele van die producers. Die laatste staat bekend als de bedenker van het Diwali-riddim. Get Busy, No Lettin Go van Wayne Wonder en Never Leave You van Lumidee zijn hierop gebaseerd.
Die invloeden zijn nog steeds terug te vinden op Trinity, maar er is ook gezocht naar nieuwigheden. Straight Up maakt gebruik van het Kopa-riddim en knalt echt door de luidsprekers. Wie hierop kan blijven stilstaan, is of vastgeplakt aan de vloer of doof. We Be Burnin, een hommage aan het grootste exportproduct van Jamaica, belooft een nieuwe monsterhit te worden. Dit album kent geen mindere nummers, ook al versta je soms geen euh snars van de tekst.
Sean Paul laat geregeld nog eens wat patois (Jamaicaans dialect) vallen, maar wisselt het toch af met Engels en slang. Dit maakt het allemaal wat exotischer maar toch toegankelijk voor een breed publiek. De teksten gaan over de drie jaar in Jamaica en over het ontstaan van het album. Uiteraard worden de ladies niet vergeten. Opmerkelijk is dat er geen haat ten opzichte van homos wordt geuit, een veel terugkomend fenomeen in raggateksten. Hij heeft dit naar eigen zeggen niet nodig om door te breken.
Dutty Rock was al een supersterk album, dus overtreffen zou moeilijk worden. Het zal hem waarschijnlijk niet lukken, aangezien hij iets minder bekende guestvocals gebruikt (Nina Sky, Wayne Marshall,). Maar muzikaal zit het zeker goed. Het is vernieuwend terwijl hij toch bij zijn eigen stijl blijft. Veel opzwepende beats ondersteund door de karakteristieke stem van Sean Paul. Het album is uitermate dansbaar en zeker een aanrader. Booyaka!
