Ryan Adams Ashes And Fire

Sony
Ashes And Fire
Laat ons beginnen met het slechte nieuws over ‘Ashes And Fire’, de nieuwe Ryan Adams: we vinden de hoes maar niks. De muziek is gelukkig wél om in te lijsten. Mensen die ‘Heartbreaker’ wel konden smaken, maar afgehaakt zijn in de onophoudelijke stroom aan cd’s die nadien volgden, mogen zich in de handen wrijven.


37 jaar wordt hij op 5 november, maar Ryan Adams heeft al voor vijftien mensen geleefd. Het typische seks, drugs en ‘rock-’n-roll’-bestaan van de rockster, maar dan in het kwadraat. De Amerikaan leefde aan een ritme dat niet vol te houden was. Aan dat waanzinnige tempo maakte hij ook platen: drie officiële cd’s met Whiskeytown en nu is hij al aan zijn twaalfde worp toe. Dan vergeten we gemakshalve een stapel onuitgegeven dingen.

Als je dan ook nog eens onophoudelijk de hort opgaat, is het niet onlogisch dat je uitgeblust raakt. Toen Adams bovendien te kampen kreeg met gehoorverlies door de ziekte van Ménière, hoefde het niet te verbazen dat de vaak nukkige dertiger met muziek kapte (al was ook dat relatief, want vorig jaar kregen we naast een metalplaat ook nog het wisselvallige ‘III/IV’). Adams ging schrijven, schilderen en huwde tussendoor ook nog het knappe popzangeresje Mandy Moore. Hij leerde als het ware leven.

Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en nu is er dus ‘Ashes & Fire’. Niet langer met The Cardinals, maar songs die allemaal ontstonden op Adams’ gitaar. Wie luistert naar de eerste single Lucky Now, hoort meteen dat de break hem ontzettend deugd heeft gedaan. Adams zingt beter dan ooit en grijpt terug naar de alt.country van zijn bejubelde debuutplaat ‘Heartbreaker’. Die werd destijds geproduceerd door Ethan Johns, en voor dit album mocht diens vader achter de knoppen plaatsnemen. Een man die zijn sporen al verdiend had bij Bob Dylan, een invloed die we overigens terughoren bij de titeltrack.

Dat is één van de weinige meer uptempo songs op de plaat. Verder krijg je immers vooral intieme, sobere liedjes. Enkele keren van een onwezenlijke schoonheid, zoals in Come Home of Kindness. Met opvallend positieve teksten ook. Weg is de droefenis van pakweg ‘Cold Roses’. Op ‘Ashes And Fire’ staan zowaar zelfs enkele lovesongs. Of wat te denken van I Love You But I Don’t Know What To Say? Een nummer dat even op de lijn tussen melig en ontroerend lijkt te gaan balanceren, maar dat je uiteindelijk vooral achterlaat met kippenvel. Een lot dat ook Save Me te beurt valt. Niet toevallig twee songs waarop ook vriendin Norah Jones meespeelt of –zingt.

Een andere mooie gast, toetsenist Benmont Tench (Tom Petty and the Heartbreakers), kleurt nummers als Dirty Rain of het op het einde openspattende Do I Wait mooi in. En zelfs Adams’ eega Mandy Moore heeft een verrassend aangename bijdrage op ‘Ashes And Fire’. Dat is dan ook een erg consistent album geworden. Het heeft geen weerhaakjes zoals ‘Heartbreaker’, maar dat hoéft blijkbaar ook niet voor Ryan Adams om een briljante cd te maken. Wij zijn er al langer van overtuigd dat dit wellicht de beste singer-songwriter van zijn generatie is, maar na dit sublieme, rustige album denken we dat we zelfs onze grootmoeder overtuigd krijgen.
Ryan Adams speelt op 5 november in het Koninklijk Circus.

October 10, 2011
Bjorn Borgt