People Press Play - People Press Play

Als je je band People Press Play noemt, vraag je toch gewoon om domme grapjes. Als het laatste nummer van je cd bovendien dan nog Stop heet (dat kan geen toeval zijn), wordt het wel heel moeilijk om je niet te laten verleiden tot voor de hand liggende woordspelingen. De Ikea-meubelen op het hoesje maken het nog zwaarder om je kiezen op mekaar geklemd te houden. Maar vooringenomenheid is ons vreemd, meneer. Wij zijn een ernstige website.

Dus gaan we op zoek naar wie er nu precies achter People Press Play zitten. En dan blijkt dat dit project op poten werd gezet door Thomas Knak (Opiate), Anders Remmer (Dub Tractor) en Jesper Skaaning (Acustic), drie Deense (of wat dacht u dan) elektronica-tovenaars die zowel solo als onder de namen  Future 3 en System al platen hebben opgenomen. De zachte, wat hese stem van Sara Savery moet de kille elektronica wat opwarmen.

Aanvankelijk waren wij niet echt in de wolken over dit album. Te oppervlakkig, te doorzichtig, te flauw. Maar deze cd blijkt – o voorspelbaarheid – wonderwel te passen bij deze herstdagen. Doen de kraakjes en bliepjes denken aan het ruisen van de wind, aan de vallende bladeren, aan de langere nachten? Zeker weten. Always Wrong is daar een goed voorbeeld van. Je lijkt wel door een laan vol fel gekleurde, verdroogde bladeren te stappen. En de wat afwezige gitaar staat symbool voor een waterig zonnetje.

Maar de heren kunnen meer dan sfeermuziekjes maken. In These Days komt het kinderlijke stemmetje perfect uit tegen het sfeervolle, catchy deuntje dat de heren fabriceren. Bovendien is er dat aanstekelijke synthlijntje - een beetje zoals in een klassieke griezelfilm, maar dan opgewekter - dat je bij je lurven grijpt om niet meer los te laten.

Eentonig kan je de plaat zeker niet noemen. Naast fleurige songs als These Days staan weer downtempo nummers als Frail, waardoor het evenwicht mooi bewaard wordt. Als u zich hierbij geen beeld kan vormen, denk dan aan The Notwist met een vrouwenstem of zet hen in de hoek waar ook dat andere nieuwe elektronicawonder Fujiya & Miyagi staat. Dat moet u toch een idee geven waar we naartoe willen.

Niet in alle nummers wordt gezongen. Opener Girl, That Walk en Stop zijn instrumentaaltjes en hoewel ook die nummers best genietbaar zijn, maakt de fluisterstem van Sara Savery het geheel toch af. Dat resulteert in de ideale zondagochtendplaat, de plaat waarmee je rustig kan wakker worden op de sofa, nog wat nasoezend na een verkwikkende nachtrust. People Press Play? Jazeker en Reviewer Presses Replay en Replay en Replay en …