Operator Please - Yes Yes Vindictive
Play It Again Sam
Kristiaan Art — 8 november 2008
Operator Please is een van die nieuwe bandjes die volgens trendwatchers het mooie weer gaan maken in 2008. Het piepjonge vijftal – drie meisjes en twee jongens - is afkomstig uit een subtropisch surfoord in Australië en schoot Down Under als een feestelijke vuurpijl de hoogte in.
Als tieners wonnen ze een rockrally op de middelbare school waar ze elkaar leerden kennen. Op basis van wat café-optredens en een ep’tje in eigen beheer werden ze opgepikt door een platenfirma. Twee jaar later worden ze grijsgedraaid op Tripple J, de plaatselijke Studio Brussel, tourden ze in eigen land met Kaiser Chiefs en Arctic Monkeys en deden ze een eerste Europese tournee die hen ook al tot in de Vaartkapoen in Brussel bracht.
Na een handvol singles die ook in Engeland tot een hype uitgroeiden, is er nu de debuutcd waarmee het beslissende doelpunt met een sierlijke omhaal tussen de twee palen geknald wordt. 'Yes Yes Vindictive' is een frisse, jeugdige plaat die toch voldoende diepgang heeft om ook na de vijfde luisterbeurt nog te kunnen boeien.
Na een handvol singles die ook in Engeland tot een hype uitgroeiden, is er nu de debuutcd waarmee het beslissende doelpunt met een sierlijke omhaal tussen de twee palen geknald wordt. 'Yes Yes Vindictive' is een frisse, jeugdige plaat die toch voldoende diepgang heeft om ook na de vijfde luisterbeurt nog te kunnen boeien.
Just A Song About Ping Pong en Terminal Disease is het soort springerige pop-rock waar fans van Yeah Yeah Yeahs en Be Your Own Pet heel blij mee zullen zijn. Maar de plaat is gevarieerder dan je op het eerste gehoor zou denken. Veel is te danken aan de twintigjarige zangeres Amandah Wilkinson, die voor Operator Please is wat Beth Ditto is voor The Gossip. In de opener Zero! Zero! klinkt ze als het hyperkinetische zusje van Kate Pierson (B52’s), maar even later blijkt haar stem ook geschikt om de leuke pianopop-ballad Two For, My Seconds boven het gemiddelde uit te tillen.
De razende viool van een van de meisjes in de groep krijgt een glansrol in 6/8 en ook in het titelnummer Yes Yes, maar het zijn de bonkende drums van de toepasselijk genaamde Tim Commandeur die de luisteraar naar de dichtstbijzijnde dansvloer dirigeren.
De razende viool van een van de meisjes in de groep krijgt een glansrol in 6/8 en ook in het titelnummer Yes Yes, maar het zijn de bonkende drums van de toepasselijk genaamde Tim Commandeur die de luisteraar naar de dichtstbijzijnde dansvloer dirigeren.
Conclusie: Operator Please is een terechte hype die uw aandacht zeker verdient. En wees maar gerust dat u niet erg veel moeite zal moeten doen om ze tegen het lijf te lopen. Operator Please heeft immers een livereputatie die de festivalorganisatoren zeker niet onberoerd zal laten. Tot dan?