Off The Record - Off The Record

Play It Again Sam

Jorn Kerschot8 november 2008

Off The Record

Beatbox, het is iets apart. En als je dit combineert met 4 zeer aparte kerels krijg je iets heel.... apart.

Off The Record stormt met dit eerste album direct aan met iets dat blijft hangen. Elk nummer is iets zeer origineel geworden doordat er niet is gekozen voor ??n bepaald genre maar een mix van elektronica, rap, jazzy en andere. Ook de taal speelde blijkbaar geen rol, je vindt er Engels, Vlaams, Frans met haar en Jama?caans op terug.



Te beginnen met Kill The Kids, dat zijn opkomst al had gemaakt op TV, doet op de CD even goed zijn werk. Een zeer gedreven nummer met een krachtige kick, met beatbox dan nog wel. De verschillende geluidjes ertussen zijn ook zeer leuk om naar te luisteren, je ontdekt telkens iets nieuws.



Naast dat snelle geweld is er ook plaats voor rustigere nummers Beautyqueen, zeer diep gezongen en een mooie tekst. Hiermee bewijst Off The Record dat niet alleen chaos en hardheid gemaakt wordt met de stem. Ook The Days is vrij rustig, een vrij soulvolle tekst. De begeleidende beats zijn echt een pareltje, daarom ook dat dit een van de betere nummers is op het album.



Ook een grapje hier en daar kan, dat bewijzen de nummers Touch Me met het hilarische Engelse tenorstemmetje van frontman Manou Kersting en de torenhoge vrouwenstem in So Bad. Misschien tijd voor een frontvrouw? Wie weet. Maar ze komen er nog goed uit.



Het enige minpuntje bij sommige nummers is dat het tempo soms een beetje stilvalt of dat er uit de maat wordt gebeatboxt. Het valt niet hard op en het is niet echt storend, maar dit had toch beter gekund. Buiten dit niets dan lof voor het debuutalbum van Off The Record.

← Terug naar overzicht