Nice Nice - Extra Wow
Warp Records
Mattias Devriendt — 14 april 2010
Met 'Extra Wow', het debuutalbum van Nice Nice, laat Warp Records weer van zich horen. De band beloonde het label met een sterke plaat, die niet mis staat in diens collectie experimentele, elektronische muziek.
Nice Nice is een groep uit Portland (Oregon) waarin Jason Buehler en Mark Shirazi naar hartenlust hun gitaren, drums, stemmen, elektronica en een hoop ander materiaal kunnen gebruiken om “Post-Everything Modern Music” neer te pennen. Dat Post-Everything en Modern elkaar ironisch tegenspreken, toont alleen maar aan dat de band moeilijk te catalogeren valt.
‘Extra Wow’ is dan ook een album met een uitzonderlijke sound. Niet alleen combineert het tweetal een ruisend rockgeluid van sputterende gitaren, bombastische drums en agressieve vocalen met noisy elektronica, ze zuigen er ook een album uit dat in één keer beluisterd moet worden. Door de tracks afzonderlijk te benaderen, wordt de kracht van het totaalplaatje immers geminimaliseerd.
‘Extra Wow’ vereist een luisteraar die zich de moeite wil getroosten om er eens goed voor te gaan zitten en zijn brein wil overgeven aan een experimentele trip. En voor je de tijd krijgt om een eerste keer naar adem te happen, krijgen je oren al een fikse resem motten te verwerken.
Op Set And Setting lijken Buehler en Shirazi letterlijk voor je te staan en je met beide handen eens goed door elkaar te schudden. Dat overdonderende geschreeuw zet zich door tijdens One Hit, waarin ze steun krijgen van gierende gitaren en rommelende drums die je alle hoeken van de kamer laten zien. “Gestructureerde noise” is de enige correcte paraplu om het geheel te vatten.
Na deze pandoering laat het tweetal je achter met een elektronische soundscape (Away We Glow en On And On), waarin de drums steeds weer de muziek opzwepen tot een uitbarsting die er nooit komt. Die ingehouden, dreigende spanning wordt dan maar in fysieke energie omgezet, wat enkele experimentele zekeringen doet springen.
Tijdens het aritmische Everything Falling Apart lijk je in het luchtledige achterover te vallen, terwijl Big Bounce en Sea Waves je dan weer opvangen op Afrikaanse bodem. Geen wonder dat de up-tempo percussie en gedistortieerde gitaartjes vriendjes worden met Vampire Weekend of een track als Night Dancing van Fool’s Gold.
Dat de dertienkoppige draak een totaalervaring is, bewijzen de laatste minuten van ‘Extra Wow’. Na een vleugje God Machine, wanneer een ziedende gitaar uitstekend gecombineerd wordt met een dreunende ritmesectie (Make It Gold), eindigt Nice Nice met een elektronische soundscape om de rooie oortjes van haar publiek te zalven.
Dit is een plaat die een goede balans vindt tussen rust en energie. Soms gaat Nice Nice wat over de rooie, waardoor aan schoonheid wordt ingeboet, maar uiteindelijk maken ze een zachte landing in ons geheugen. Wie van luisterervaringen houdt en niet verlegen zit om wat tijd, zal zich het uurtje Nice Nice zeker niet beklagen.
‘Extra Wow’ is dan ook een album met een uitzonderlijke sound. Niet alleen combineert het tweetal een ruisend rockgeluid van sputterende gitaren, bombastische drums en agressieve vocalen met noisy elektronica, ze zuigen er ook een album uit dat in één keer beluisterd moet worden. Door de tracks afzonderlijk te benaderen, wordt de kracht van het totaalplaatje immers geminimaliseerd.
‘Extra Wow’ vereist een luisteraar die zich de moeite wil getroosten om er eens goed voor te gaan zitten en zijn brein wil overgeven aan een experimentele trip. En voor je de tijd krijgt om een eerste keer naar adem te happen, krijgen je oren al een fikse resem motten te verwerken.
Op Set And Setting lijken Buehler en Shirazi letterlijk voor je te staan en je met beide handen eens goed door elkaar te schudden. Dat overdonderende geschreeuw zet zich door tijdens One Hit, waarin ze steun krijgen van gierende gitaren en rommelende drums die je alle hoeken van de kamer laten zien. “Gestructureerde noise” is de enige correcte paraplu om het geheel te vatten.
Na deze pandoering laat het tweetal je achter met een elektronische soundscape (Away We Glow en On And On), waarin de drums steeds weer de muziek opzwepen tot een uitbarsting die er nooit komt. Die ingehouden, dreigende spanning wordt dan maar in fysieke energie omgezet, wat enkele experimentele zekeringen doet springen.
Tijdens het aritmische Everything Falling Apart lijk je in het luchtledige achterover te vallen, terwijl Big Bounce en Sea Waves je dan weer opvangen op Afrikaanse bodem. Geen wonder dat de up-tempo percussie en gedistortieerde gitaartjes vriendjes worden met Vampire Weekend of een track als Night Dancing van Fool’s Gold.
Dat de dertienkoppige draak een totaalervaring is, bewijzen de laatste minuten van ‘Extra Wow’. Na een vleugje God Machine, wanneer een ziedende gitaar uitstekend gecombineerd wordt met een dreunende ritmesectie (Make It Gold), eindigt Nice Nice met een elektronische soundscape om de rooie oortjes van haar publiek te zalven.
Dit is een plaat die een goede balans vindt tussen rust en energie. Soms gaat Nice Nice wat over de rooie, waardoor aan schoonheid wordt ingeboet, maar uiteindelijk maken ze een zachte landing in ons geheugen. Wie van luisterervaringen houdt en niet verlegen zit om wat tijd, zal zich het uurtje Nice Nice zeker niet beklagen.