My Own Ghost Life On Standby

Secret Entertainment
Life On Standby

Hoe vaak hebben we het over de Benelux en bedoelen we eigenlijk België en Nederland? Toch verschijnt Luxemburg regelmatig op de muziekradar. Meestal gaat het om een enkele datum op het tourschema van een band of artiest, maar natuurlijk wordt er in het groothertogdom ook muziek gemaakt.

In 2014 debuteerde My Own Ghost met 'Love Kills', een hedendaagse rockplaat vol goed afgewerkte songs gebracht door muzikanten met uiteenlopende stijlen in de portfolio's. Dat resulteerde zowel in een hoog popgehalte als een elektronisch getint randje. Maar de meeste aandacht werd getrokken door zangeres Julie en haar heldere stem. Met opvolger 'Life On Standby' hoopt de band meer van dat te geven.

Inderdaad heeft dat frisse geluid, volgens sommigen ergens tussen Halestorm en Delain, een aanzienlijk aandeel gekregen op deze plaat. Vooral de snellere nummers vormen een geschikte soundtrack voor een autorit met open ramen. Everytime I Break en When Love Is Not Enough scoren hoog met hun catchy verschijning en hebben dankzij Julie tegelijk ook een gevoelige toon. Don't Say You Love Me heeft zelfs de interessante tegenstelling dat het een opgewekt nummer is met een tamelijk verdrietige tekst: “You won't hear me crying.”

Maar deze track is wel één van de weinigen waarin keyboards lekker losjes voor een extra laagje zorgen, wat op 'Love Kills' veel vaker gebeurde. De elektronica op 'Life On Standby' behelst grontendeels drumcomputers die op de vreemdste momenten komen opzetten. Zo gaat 10 Weeks Of Summer na driekwart song ineens over op een dancebeat waardoor het hele nummer een beetje in een niemandsland blijft ronddwalen. Over schijnbare zoektochten gesproken: If I Stay verandert meerdere malen van drumgeluid, alsof men geen keuze heeft kunnen maken.

Wel prachtig op dit album zijn de diverse, bijzondere intro's die, soms mystiek van aard, de nummers duidelijk iets extra's geven. Bij Alive steelt Julie daarbij al gauw de show, ditmaal met achtergrondzang die een verrassend effect heeft op het geheel. Een betovering die misschien voor het hele nummer geschikt was geweest. Al met al gebeurt er dus genoeg op het album en is er met zowel bangers als ballads de nodige afwisseling. Wat er wel ontbreekt, is een vleugje metalgitaarspel à la Born In Fire van de vorige plaat.

'Life On Standby' is dus Geen slechte plaat, al zat er meer in en is, dat moge duidelijk zijn, die voorganger ook een aanrader. Ondertussen kunnen we stellen dat Luxemburg op de kaart staat in rockland.


10 april 2017
Tino Fella