My Latest Novel - Deaths & Entrances
Bella Union
Fabian Desmicht — 20 mei 2009
De Schotse band My Latest Novel heeft een opvolger voor zijn alom bejubelde debuut ‘Wolves’, dat in 2006 verscheen. Het nieuwe album heet ‘Deaths & Entrances’ en lost de hooggespannen verwachtingen ruimschoots in. De plaat zou zijn opgenomen in een koude, vochtige studio, maar dat heeft de muziek blijkbaar averechts beïnvloed. Die is er immers alleen maar warmer op geworden.
‘Deaths & Entrances’ is een plaat van vele stemmingen: van delicate schoonheid tot epische grandeur. De muziek klinkt puur en doorleefd en daar heeft de prachtige stem van Chris Deveney (zie Murray Lightburn van The Dears) veel mee te maken.
My Latest Novel is een band met zin voor avontuur, die veel aandacht besteedt aan details. Hun waar is van een uiterst fijnmazige textuur, geweven door zang, gitaar, bas, drums en op gepaste momenten ook een eenzame viool of trompet. Bovendien hanteert My Latest Novel een scherpe pen, die schijnbaar moeiteloos rake noten en indringende songteksten schrijft.
My Latest Novel is een band met zin voor avontuur, die veel aandacht besteedt aan details. Hun waar is van een uiterst fijnmazige textuur, geweven door zang, gitaar, bas, drums en op gepaste momenten ook een eenzame viool of trompet. Bovendien hanteert My Latest Novel een scherpe pen, die schijnbaar moeiteloos rake noten en indringende songteksten schrijft.
All In All In All Is All is daar meteen een mooi voorbeeld van. We horen drie vakkundig ineengevlochten zangpartijen die uiteindelijk als in een trechter samenvloeien. Dragonhide valt dan weer vooral op door de broeierige spanning tussen woord en muziek, wanneer Deveney met psychopathische beheersing beschrijft hoe hij zijn slachtoffer gewelddadig de mond zal snoeren.
Zo venijnig en dreigend als de band uit de hoek kan komen in Dragonhide, zo poëtisch is de teneur van Lacklustre: “Annie, turn and smile, run away / Through alleyways and boulevards / Run, through the streets, to the sea / To sail into the night tonight.”
Hoewel de band de heel sterke eerste helft van het album niet helemaal kan evenaren in het tweede deel, is het meest intrigerende nummer, Hopelessly, Endlessly, toch achteraan te vinden. De beginakkoorden doen denken aan Explosions in the Sky, maar vervallen in generische postrock doet My Latest Novel gelukkig niet. Het nummer ontpopt zich halverwege tot een hartverscheurend duet tussen zanger Deveney en violiste Laura McFarlane. Je houdt er beslist een krop in de keel aan over.
Het zou oneerlijk zijn ‘Deaths & Entrances’ na één of twee luisterbeurten te beoordelen, want de plaat geeft haar geheimen maar beetje bij beetje prijs. My Latest Novel is immers gespecialiseerd in miniatuursuites waarin verrassend veel gebeurt, soms zelfs te veel om in één keer te verwerken. Maar zijn dat uiteindelijk niet net de albums die je het langst bijblijven?
Eén ding is zeker, wie er de tijd voor neemt, zal beloond worden en aan ‘Deaths & Entrances’ een ingrijpende luisterervaring overhouden.
Eén ding is zeker, wie er de tijd voor neemt, zal beloond worden en aan ‘Deaths & Entrances’ een ingrijpende luisterervaring overhouden.