Au Revoir Simone - Still Night, Still Light
Moshi Moshi
Fabian Desmicht — 26 mei 2009
Another Likely Story, zo heet het eerste nummer van ‘Still Night, Still Light’, en dat gaat vast niet over de band zelf. Het verhaal van Au Revoir Simone begon met een toevallige ontmoeting op de trein. Drie vrouwen vonden elkaar in hun gemeenschappelijke liefde voor keyboards en melancholie en besloten samen een synthtrio te vormen. Alledaags is het allemaal niet, en bovendien zou David Lynch een fan zijn. ‘Nuf said!
Au Revoir Simone oogstte de voorbije jaren heel wat succes met zijn breekbare popliedjes. Het minialbum ‘Verses Of Comfort, Assurance And Salvation’ (2006) en ‘The Bird of Music’ (2007) gooiden hoge ogen, maar remixplaat ‘Reverse Migration’ (2008) stelde teleur. En nu staan de dames er dus opnieuw met een flinke studioplaat.
Heather D’Angelo, Erika Forster en Annie Hart beheren samen een collectie keyboards waar zelfs Rick Wakeman jaloers op zou zijn. Ze spelen vrij simpele, repetitieve motiefjes, maar de manier waarop ze vaak drie partijen laten samenvloeien is indrukwekkend. Daarnaast zijn ze alle drie gezegend met een zachte engelenstem. In close harmony klinken ze hemels.
Een derde troef die op ‘Still Night, Still Light’ wordt uitgespeeld, is het onmiskenbare songschrijverstalent. Au Revoir Simone moet niet van formules weten. Geen twee nummers klinken gelijk, wat niet wil zeggen dat ze allemaal even sterk zijn. De teksten bij de songs zijn steevast gericht aan een onbekende, tweede persoon en drukken universele, maar pure emoties uit.
De eerste twintig minuten van het album zijn bijzonder sterk. Vooral het heftig bonkende Shadows en de hymnische sfeer van Knight of Wands imponeren. Op Trace A Line bevinden de meiden zich in een eerste dipje.
Only You Can Make You Happy is dan weer een erg geslaagd experiment. Het is geïnspireerd door de 8-bit-muziek, die tegenwoordig erg in is (elektronische muziek die teruggrijpt naar de sound van primitieve videogames). Na een lange intro vallen de stemmen in en ademt het nummer de dromerige nostalgie van een Frans chanson, compleet met accordeon (in feite een vermomde synthesizer).
Only You Can Make You Happy is dan weer een erg geslaagd experiment. Het is geïnspireerd door de 8-bit-muziek, die tegenwoordig erg in is (elektronische muziek die teruggrijpt naar de sound van primitieve videogames). Na een lange intro vallen de stemmen in en ademt het nummer de dromerige nostalgie van een Frans chanson, compleet met accordeon (in feite een vermomde synthesizer).
De tweede helft van de plaat heeft minder overtuigingskracht. Enkel voor de gracieuze melodie van Anywhere You Looked spitsen wij nog even onze oren. De overige nummers variëren van gewoontjes (We Are Here, Tell Me,…) tot triviaal en overbodig (Take Me As I Am).
Als geheel is ‘Still Night, Still Light’ een fijne plaat, met een zestal erg beklijvende melodieën. Spijtig dat de plaat naar het einde toe wat tekort schiet. Au Revoir Simone klinkt vaak nogal braaf. Een scherp randje hier of daar zou wonderen kunnen doen.