Motek - Motek
Asthmatic Whale
Yasmine Buyck — 8 november 2008
Wie nog niet de eer had kennis met ze te maken, wees alert. Deze Vlaamse band probeert uit enkel één basgitaar, twee gitaren en een simpel drumstel een krachtig en energiek geluid voort te brengen. Al sinds enkele jaren actief en nu ook trotse eigenaar van een mooi debuut: Motek.
Amper zeven nummers sieren op dit titelloze album. Wat op het eerste zicht weinig lijkt, maar na een dikke vijfenveertig minuten toch voldoende blijkt te zijn om een goed beeld te vormen waar Motek nu voor staat: rustgevende stiltes en bruisende energie.
De begintonen van Maybe I’ll Go Home nemen een kalm aanloopje naar wat enkele ogenblikken later een meeslepend maar relatief rustig nummer blijkt te zijn. In dezelfde lijn gaat het album verder, waardoor we bij het opgejutte tweede nummer komen, dat perfect dienst kan doen als achtergrondmuziekje bij een of andere achtervolgingsscène. Het nummer heet dan ook niet voor niets De Vlucht, wat hier zonder meer in de context past.
Het eerste stukje stem dat we op de cd te horen krijgen is het geluid van enkele joelende kinderen en later dat van een van de leden zelf, wat dan toch voor wat variatie zorgt. Hoewel we meer fan zijn van het krachtige instrumentale Motek, kan een traag nummer als ‘Hero’ best wel nog gesmaakt worden.
Wat de muziek van Motek zo mooi maakt is ongetwijfeld het samenspel van de gitaren, het ritmische drumwerk - dat in dit genre toch telkens weer erg belangrijk blijkt te zijn- en het melodische pianostukje die de stoere muziek een beetje onschuldiger maakt. Zo eindigt Swallow in schoonheid, en wordt vervolgens het prachtige I’m Your Son ingezet, wat we als een hoogtepunt van dit debuutalbum kunnen omschrijven. De meer dan drie minuten durende aanloop mondt uit in een energiestoot waarin kreten weergalmen. We stoten hier op één brok genialiteit die door vier mensen in een lied is gegoten.
Omdat we ondertussen al zoveel gezien hebben, en het daarom niet makkelijk meer lijkt gefascineerd naar iets te kijken en te blijven kijken, worden de vier mannen live ondersteund door visuals. Deze bieden een duidelijk meerwaarde aan de live-act, en zijn ondertussen ook al een vaste waarde van Motek. Waar de mogelijkheid er is zal Motek beroep doen op enkele cameramensen, die de doeken waarachter de groep zich verschuilt voorzien van filmpjes en sfeerbeelden.
Ze creeën een energiek geluid, dat voor een intense en intieme sfeer zorgt. Ondanks de vele opkomende Belgische groepjes slagen ze er in het ruime genre toch in met kop en schouders boven de rest uit te steken. Motek dwingt met dit debuut en hun live performance veel respect af. Benieuwd wat hun toekomst brengt.