Mira - Mira
Kathoorn plaatjes
Bjorn Borgt — 18 december 2011
“Ik weet dat ik iets te vaak de planten giet.” Zulke ontboezemingen van zangeressen kunnen wij wel smaken. Helaas was het een van de schaarse momenten waarover we echt enthousiast waren bij het beluisteren van Mira’s derde worp ‘Mira’. Gelukkig wordt de plaat per luisterbeurt een stukje beter.
Mira Bertels is één van die jonge, frisse dames die in de jaren 2000 de neus aan het Nederlandstalige venster stak. Hilarisch Nederlands, maar dan wel met Antwerpse tongval. Iets wat wij als gouwgenoot enkel kunnen toejuichen. Mira drukte ook meteen haar stempel met een ijzersterk debuut. ‘In De Daluren’ telde met In De Fleur, In De Daluren, Andrea en Openbare Weg meteen vier uitmuntende songs. Een sterke start als artieste. Helaas viel ze in onze ogen nadien wat terug. Men zegt steeds dat album drie het moeilijkste is, maar Mira’s tweede ‘Stukken Van Mensen’ deed ons, met dat elektronische randje errond, bitter weinig.
Nu is er dus haar derde, titelloze album. En die is heel anders dan haar vorige cd. Zo keert de negenentwintigjarige Antwerpse terug naar de akoestische muziek. Nog opmerkelijk is dat ze zowaar voor het Algemeen Nederlands opteert. De eerste single, Het Plan, zit ook meteen goed: snijdend gitaarwerk, vervolgens Mira’s kenmerkende pianospel en een dreigende song met boeiende tekst die je ruim vier minuten weet te bekoren.
Wat dan volgt, is een resem songs met vaak erg goede flarden muziek, maar geen enkel liedje weet stante pede tot je door te dringen. In Vogelvlucht valt in goede zin op omdat je eerst even enkel Mira en een akoestische gitaar hoort. En ook de strijkers in Voorbij De Tijd beloven veel goeds. Maar ondanks die goede aanzet zijn deze songs toch geen uppercuts. En als er dan ook nog eens een miskleun als Hemelsblauw passeert, dan zagen we ons al genoodzaakt om onze pen te drenken in vitriool.
Maar dat is onterecht. Want na enkele luisterbeurten blijkt Laika bijvoorbeeld een fijn liedje. En Foto’s Van Feestjes is zo herkenbaar dat Mira nog een keertje bewijst dat ze qua songschrijven enorm veel in haar mars heeft. Het reeds aangehaalde Voorbij De Tijd blijkt bovendien een fantastisch venijn in de staart te hebben zitten. Kwetsbaarheid in zijn allermooiste vorm.
Voor alle duidelijkheid: Mira’s talent staat buiten kijf. Ze zingt goed en haar pianospel is uitstekend. Een song als In De Fleur, die volkomen terecht hoge ogen gooit in de lijst '100 op 1', vinden we op ‘Mira’ niet terug. Haar derde album is een echte groeiplaat. Als je er de tijd en de moeite voor neemt, dan vind je wel een collectie oerdegelijke liedjes terug.