Mercury Rev - Snowflake Midnight / Strange Attractor
V2
Tom Weyn — 8 november 2008
Men zou het niet denken, maar Mercury Rev bestaat een kwarteeuw en heeft in al die jaren slechts zeven studio-albums uitgebracht. ‘Snowflake Midnight’ is nummer zeven en is een perfecte synthese van al hun vorige platen.
Een gemakkelijke synthese is het echter niet geworden. Het geheel is meer dan een samenraapsel van de delen en die meerwaarde heet op ‘Snowflake Midnight’ pathos. Dat het New Yorkse vijftal de bombast nooit geschuwd heeft, wisten we al langer, maar anno 2008 lijken ze hun hoogtepunt te bereiken. En ze komen er nog mee weg ook.
Van bij de eerste noten van het openings- en titelnummer flitsen de bloemen voor je ogen in alle mogelijke kleuren, lopen roze paarden over wolken en word je verleid door nimfen aan de rand van een fontein. Om maar te zeggen: dit is niet een plaat die je zomaar even opzet. Je moet er je tijd voor nemen en liefst ook niet ten volle bij bewustzijn zijn. Moest dat echter wel het geval zijn, zal ‘Snowflake Midnight’ zelf wel zorgen voor de hallucinaties.
Lachende en wenende kinderen, gezucht, regendruppels, belletjes en handengeklap zijn maar enkele van de zaken die bijdragen tot een bijzonder psychedelische sfeer. Al deze elementen kunnen twee reacties veroorzaken: ofwel kegel je de plaat regelrecht tegen de muur ofwel koester je ze en komt ze wekenlang de platenspeler niet meer uit. Zo is bijvoorbeeld de uitbarsting halfweg People Are So Unpredictable ronduit verslavend en is het een hele uitdaging om de opbouw van Dream of a Young Girl as a Flower te kunnen volgen. Het nummer stuitert namelijk als een pingpongbal alle mogelijke kanten uit.
Na een eerste luisterbeurt lijkt het alsof de groep een volledig nieuwe weg ingeslagen is (luister bijvoorbeeld naar A Squirrel and I of naar de elektronica in het machtige Senses on Fire) maar na luisterbeurt nummer tien merk je dat het geluid in principe niet zo erg veel verschilt van dat van vroeger. En dat is nu net de kunst die Mercury Rev tot in de puntjes beheerst en er voor zorgt dat ze na die kwarteeuw nog steeds één van de belangrijkste en meest innovatieve groepen in de alternatieve muziekscene zijn.
Een ander bewijs daarvan is de gratis te downloaden tweede plaat ‘Strange Attractor’. Dat die plaat zijn titel niet gestolen heeft, wordt snel duidelijk. Rariteiten is in dit geval nog een understatement. De elf nummers zijn dikwijls bijzonder kort en allemaal instrumentaal. Het zijn van die nummers die groepen normaal gezien gebruiken tussen twee volwaardige nummers door op een ‘gewone’ plaat. Het soort nummers waarvan er op een ‘gewone’ plaat maximum twee zouden verschijnen.