Manowar - Kings Of Metal

Als er n band is die wegkomt met de onmogelijkste clichs dan is het Manowar wel. Deze Amerikaanse groep, die door velen verafgood wordt, maar evenzo door velen gehaat, heeft op z'n minst een erg opmerkelijke carrire achter de rug, en wat er nog gaat komen weet niemand. Wat wel vaststaat is dat de band in de periode 1982-1988 zowat aan de lopende band albums op de markt bracht die n voor n klassiekers werden in het genre. De laatste plaat uit deze rij- die begon met het legendarische "Battle Hyms uit 1982" werd getiteld 'Kings Of Metal', een titel die ze zelf nog steeds erg graag gebruiken. Wie ze ooit aan het werk zag, kan niet anders dan dit beamen.

Het album opent met het geluid van een startende wagen, waarna de band onmiddellijk het scheurende Wheels Of Fire inzet. Dit nummer is zowat het snelste dat de band ooit schreef en is zonder meer een live-klassieker. Agressief, vocaal erg gevarieerd en lekker simpel van tekst, zoals het hoort!

De volgende song is tevens de titeltrack van het album en het past volledig in de true metal-houding van de band. Van dit nummer komt de bekende slogan "Other bands play, Manowar Kills". Niet te verwonderen dat dit nummer live telkens luidkeels wordt meegezongen. In deze song verwoordt de band waarom zij vinden dat ze de "Metal Kings" zijn. Een boodschap die nog steeds van tel is.



Het derde nummer van dit klassieke album kreeg de titel Heart Of Steel, ook bekend in het Duits als "Herz Aus Stahl". Deze epische metalsong verheerlijkt weerom de metalfans en is net als de vorige drie een geheide live kraker. Meegezongen door duizenden kelen mist dit nummer zijn magische werking nooit. Kippenvel gegarandeerd!



Na deze drie klasse nummers komt het instrumentale Sting Of The Bumblebee, waar bassist en bandleider Joey DeMaio het bekende "Flight Of The Bumblebee" van Nikolai Rimsky-Korsakov in een metal jasje steekt.

Hierna komt met The Crown And The Ring een tweede erg episch nummer, dat echter wel een pak minder is dan 'Heart Of Steel'. Gelukkig wordt dit goedgemaakt door het stevigere Kingdom Come, dat weer een sterk meezinggehalte heeft. De hierna volgende bonustrack Pleasure Slave is dan weer zowat het meest vrouwonvriendelijke nummer van de band ooit. Een zinssnede als “Woman, be my slave, that's your reason to live” spreekt immers boekdelen, en dat is dan nog n van de minst extreme.



Na deze iets mindere nummers weet de band gelukkig weer te verrassen met het knappe Hail And Kill, wat met de zanglijn “Hail, Hail, Hail And Kill” live weer potten breekt. Na dit nummer komt er een bed-time story langs in de vorm van The Warriors Prayer, hier verteld een grootvader aan zijn kleinzoon hoe de metal kings in zijn tijd ten strijde trokken tegen het kwade… Een nummer dat door vele fans zo kan opgezegd worden, maar anderen vinden het dan weer helemaal niet.



Afsluiten doet de band met de klassieker Blood Of The Kings, waarin de band alle naties en de fans over heel de wereld eert en deze oproept tot een kruistocht onder het motto “Death to the false ones!” Ook leuk is dat de band een hele hoop titels van eigen nummers in de tekst verwerkt. Een meer dan waardige afsluiter van dit album, dat de band in die tijd de terechte titel Kings Of Metal gaf. Of ze die titel nu nog waard zijn, dat moet de luisteraar zelf maar uitmaken, want dit was het laatste echt klassieke album dat Manowar uitbracht. In elk geval laat deze band niemand onbewogen, en dat op zich is al een enorme verdienste! Death to False Metal!