Liesa Van der Aa - Troops

Van der Aa liet haar album in Berlijn produceren door avant-gardeproducer Boris Wilsdorf. En elke track komt met een aparte videoclip van gevestigde namen in het genre. Of heeft Walter Verdin op dat vlak überhaupt nog iets te bewijzen?

Waar we ook niet naast kunnen kijken: ‘Troops’ wordt in een fluo slipcase aangeboden. Maar als we het schijfje in de cd-lezer steken, valt meteen de enorme klankrijkdom van deze plaat op. Miss Van der Aa heeft niet op een laagje overdub gekeken.

Terwijl een laag maquillage bij een vrouw wel eens ongelukkig meer schade dan heil kan aanrichten, doet Van der Aa – of is het haar producer Wilsdorf – toch wel boeiende dingen achter de knoppen. Her en der duiken er fraaie melodiefragmenten op – luister maar eens naar Into the Foam – of verwerkt ze subtiele crescendo’s , zoals in het vakkundig opgebouwde Lou. Het toont aan dat hier geen freaks aan het werk geweest zijn maar dat over deze opnames wel nagedacht werd.

Anderzijds gaat Van der Aa soms uit de bocht, maar dan voert zij een behendige koerscorrectie uit. En dat is eigenlijk het dominerende gevoel bij ‘Troops’: weinig nummers brengen ons ondersteboven maar even weinig nummers blijken waardeloos gerammel te zijn. Oké, een beetje effect op de klank kan bij tijd en wijlen geen kwaad, maar overdaad schaadt. Maar dan klinkt een nummer zonder veel bewerking – het erg mooie Our Place – uit de boxen en doet het geheel herademen.

Van der Aa is duidelijk nog een zoekende artiest. Ze is bekwaam en getalenteerd, daar bestaat geen twijfel over, maar het mag nog wat uitgepuurd worden. Er zit nog te veel plak- en knipwerk en te weinig “natural flow” in en dat maakt het geheel iets te onstandvastig. Erg knap wordt net iets te vaak afgewisseld met te veel effect en dat durft wel eens te storen.

Toch heeft Van der Aa met’ Troops’ een visitekaartje afgegeven dat meteen onze aandacht vraagt. Daar kan ze bij ons nog een hele tijd van genieten.