Anderson & Wakeman - The Living Tree in Concert Part One
Gonzo Multimedia
Christoph Lintermans — 29 februari 2012
De zevenenzestigjarige Jon Anderson klinkt na zijn ziekte aan de luchtwegen als herboren en werkt keihard aan zijn muzikale testament. Zonder Yes. Maar met Rick Wakeman presenteert hij ‘The Living Tree in Concert Part One’. Anderson en Wakeman als intimi in de huiskamer.
De wegen van Yes zijn ondoorgrondelijk. Nu Benoit David uit Yes lijkt gestapt, had men Jon Anderson kunnen vragen voor de Australische tournee. Maar het werd Jon Davison van Glass Hammer. De vraag is of Anderson überhaupt nog wil toetreden tot zijn oude band. Het afgelopen jaar heeft bewezen dat zijn solocarrière nu absolute voorrang heeft.
Onlangs verscheen een download van Open, een stuk van ruim twintig minuten met symfonisch orkest waarmee de zingende engel teruggrijpt naar de epische seventies. Ook werden zijn eerste songs die via het internet ontstaan zijn op cd gezet.
En dan is er natuurlijk zijn samenwerking met Rick Wakeman. Dertig jaar na Vangelis heeft Anderson in hem zijn nieuwe soulmate gevonden. Twee erg verschillende persoonlijkheden, maar het resulteerde in de studioplaat ‘The Living Tree’ (2010). Het werd verder wachten op de tournee – die het duo langs Engeland en de Verenigde Staten bracht – en het daarop gebaseerde livealbum.
En dat is er nu, tenminste het eerste deel. het biedt een fraaie staalkaart van al die jaren dat de twee hebben samengewerkt. Uiteraard het klassieke werk met Yes, maar ook het album ‘Anderson, Bruford, Wakeman and Howe’ (1989) en de nieuwe songs.
Het instrumentarium werd gestript tot keyboards en akoestische gitaar, de arrangementen zijn aangepast aan de intimistische sfeer van de concerten. Toch herken je in And You And I meteen Wakemans weelderige pianoklank. Wanneer hier ook een toverachtige keyboardpartij aan toegevoegd wordt, is duidelijk dat deze muziek niks moet inboeten aan de magie van het origineel .
Ook andere klassiekers zoals Long Distance Runaround en Southside Of The Sky klinken fris en dynamisch. Dit zijn allesbehalve versteende clichés. In Time And A Word komen de Beatles en Bob Marley even langsgefietst. Maar ook de nieuwe songs blijven live stevig overeind. Andersons hippie-idealen blijven overigens verderleven in pareltjes als Morning Star en 23/24/11.
Dit eerste deel eindigt met The Meeting, een miniatuurtje dat de twee samen schreven voor het enige ABWH-album. Deze vernieuwde samenwerking overstijgt het professionele; je hoort inderdaad twee vrienden die genieten van elke ontmoeting, elke avond op deze tour. En die de luisteraar toelaten tot hun intieme kring rond de levensboom.