Laurent Garnier, Bugge Wesseltoft, Philippe Nadaud, Benjamin Rippert - Public Outburst
F Communications
Koen Van Dijck — 8 november 2008
Laurent Garnier hoef je al lang niet meer te associëren met de stompende techno die hij vroeger maakte. In 1999 hoorde je de ommezwaai al aankomen in The Sound Of The Big Babou, Greed en The Man With The Red Face. Die laatste single speelde hij samen met saxofonist Philippe Nadaud. Op ‘Public Outburst’ krijg je acht verschillende liveopnames van vorig jaar, opgenomen op festivals in Italië, Duitsland, Frankrijk en België.
Sinds 2000 is Laurent Garnier in de ban van de Noorse toetsenist Bugge Wesseltoft. Vijf jaar later komt 'The Cloud Making Machine' uit, waarop Wesseltoft een aantal nummers inspeelt. Van dat album vinden we hier drie tracks terug. Barbiturik Blues is een heerlijk chill nummer waarin Bugge Wesseltoft en Phillipe Nadaud de show stelen. Uit de Hammond komen heerlijke klanken en die klinken nooit zoals de plastieken orgeltjes in de vele lounge-platen. Na vier minuten valt de saxofoon van Nadaud in, een prachtige aanvulling op de soundscape van Garnier op de achtergrond. First Reactions lijkt ons een drum ’n bass-versie van The Man With The Red Face door die typische diepe groove en sax. Het nummer bouwt stevig op naar een climax met Benjamin Rippert die zich volledig laat gaan op zijn keyboards. Onweerstaanbaar bewegelijk.
Butterfly kennen we van drum ‘n bass-duo DJ Marky & XRS. Twee jaar geleden maakte Laurent Garnier een remix van deze single en die speelt hij nog steeds in zijn liveshows. Een trage opbouw met heel atmosferisch klankspel, maar na vier minuten zorgen de breakbeats dat er schot in de zaak komt. Ruwe electro nestelt zich tussen de keyboards en de sax. Pas na acht minuten komt het nummer opnieuw tot stilstand.
Meer funk, jazz en drum ’n bass op M Bass. De Franse rapper Spleen kwam voor het concert in Italië zelfs een paar zinnen meezingen, al gaan Bugge Wesseltoft en Philippe Nadaud wel met de grootste eer lopen. In de twee minuten durende break nemen hun keyboard en sax het tegen elkaar op met een geweldige boost als gevolg. Op The Battle, net zoals M Bass een onuitgegeven track, grijpt Garnier terug naar de donkere electro van begin jaren negentig, type I-F en Aux88. De synths en de sax geven The Battle een symfonische touch.
Iemand live aan het werk horen is goed, maar je moet het toch vooral gezien hebben. Dat dachten ze ook bij F Communication, het label van Laurent Garnier, dus gaven ze ons er twee video-opnames bij. De liveversie van The Man With The Red Face neemt je tien minuten lang op sleeptouw. Het blijft dan ook een onverwoestbare klassieker waarop de hele weide - de opname gebeurde op Rock Werchter vorig jaar - uit z’n dak gaat. De tweede opname vonden we niet terug op ons promo-exemplaar. Die mag je dus zelf ontdekken.