Katatonia - The Great Cold Distance
Peaceville
Pieter Van Wezemael — 8 november 2008

Soms is het even doorbijten om een plaat helemaal tot het einde te beluisteren. Dit is ook het geval bij deze promo. Die is namelijk doorspekt met een warme vertellersstem die maar wat door de nummers zit te lullen om het kopi?ren tegen te gaan. Dat het effici?nt is geloven we graag, maar storend ook. En vrees niet, de versie in de winkels is natuurlijk wel ok. Bij deze worden de downloaders dan ook bedankt.
Maar we zijn nog van de flauwste niet, en dus worstelen we ons er wel door. 'The Great Cold Distance' is het zevende album van Katatonia en meteen ook een van de eerste grote releases in 2006. Iedereen heeft het keer op keer moeilijk om de groep in een bepaald hokje te plaatsen, en de enige consensus die erover bestaat is dat de band gewoon goed is. Geen onaangename verrassingen, want ook deze plaat klinkt weer top. De eerste tonen van opener Leaders klinken gewoon juist, en die gedachte kan je toepassen op de twaalf nummers. Het geheel klinkt weer net iets complexer dan voorheen, en de zachte stukken bevatten een nog melancholischere ondertoon. Wat bij dergelijke sferische muziek vaak vergeten wordt is om af en toe toch eens goed de remmen los te gooien. En dat kan Katatonia als de beste. Als de groep de ruigere stukken inzet wordt de volledige band ontketend en ontkomt niemand aan het groot geweld.
De kenmerkende sound gaat nu al bijna tien jaar mee, maar klinkt nog volledig up-to-date. De kleine aanpassingen zijn dus –was er ooit enige twijfel over?- weeral stappen in de goede richting. Toch is dit onmiskenbaar een Katatoniaplaat. De charme en het gevoel dat dit album uitstraalt zijn dan ook het handelsmerk van deze band.
De sfeer die de plaat omvat doet de titel dan ook alle eer aan. Ook al is het naar goede traditie een enorm emotionele plaat, toch doen de songs zich steeds erg afstandelijk voor. In My Twin en July is dat overduidelijk en dat is eigenlijk het hele opzet achter 'The Great Cold Distance'. Katatonia evolueert nog altijd en als dat op het niveau van deze release blijft gebeuren kunnen we dat enkel toejuichen.
