Jamie T - Panic Prevention

Menig muziekverzamelaar zal het beamen. Na een tijdje denk je bij zowat alle muziek “mooi, maar dat hebben we al eens eerder gehoord”. Inderdaad, elke nieuwe plaat lijkt dan een afkooksel van de klassiekers in je collectie. Het kan dan weliswaar een mooi afkooksel zijn, dat neemt niet weg dat het te bekend in de oren klinkt. Een mens begint dan wel eens te verlangen naar vernieuwing.

Op zo’n momenten is ‘Panic Prevention’, het debuut van Jamie T, een muzikale verademing. Baanbrekend is zijn plaat niet, want Jamie T verbergt absoluut niet waar hij de mosterd haalde. Echter, hij combineert al zijn invloeden tot een best origineel klinkend geheel. Zijn muziek is een assemblage van singer-songerwriter, hiphop, reggae, ska en punk. Hoewel zijn inspiratie er niet duidelijker in verwerkt kon zijn, is het geheel is doordrenkt met een eigen touch.



Jamie T wordt wel eens beschreven als The Arctic Monkeys in zijn eentje. Hij is aanstekelijk als The Kooks, brutaal als Lily Allen en doet denken aan the Streets, maar hij is vooral zichzelf. De titel van zijn album vernoemde hij naar de paniekaanvallen waar hij soms last van blijkt te hebben. Dit typeert het album perfect. Hij combineert het doodeerlijke van een singer-songwriter met het meer melodieuze van ska en hiphop.



Zo bestaat Back In The Game enkel uit stem en gitaar en illustreert het een oud principe: eenvoud werkt. Vergeet de brave singer-songwriters met hun zoetgevooisde stemmen. In van de straat geplukt Engels en met rauwe, schorre stem rapt Jamie T er op los en maakt zo zijn zielenroerselen een stuk aanstekelijker. Ook If You Got The Money is een eenvoudig, maar toch erg catchy nummer dankzij het ge-“da-dee-doo-da” waar Jamie zonder problemen mee weg komt.  



Jammer is wel zijn overdreven lokroep om aandacht, wat misschien wel te verwachten valt bij een persoonlijkheid die zijn paniekaanvallen uitspeelt voor zijn debuut. Ergerlijker is het gebrabbel waarvan hij zich wel eens durft te bedienen tussen zijn nummers door. Verfrissend of niet, het egocentrisme had hij wel achterwege mogen laten. Bovendien is zeker niet elk nummer een knaller. Niemand zat te wachten op de oninteressante herhaling in Operation. Ike & Tina mag dan een leuke titel zijn, het nummer an sich is vooral saai.



'Panic Prevention' is dan ook vooral verdienstelijk door de interessante combinatie van verschillende stijlen. De eerste luisterbeurten zijn aangenaam, maar het is niet het soort album dat keer na keer blijft boeien. Laat ons het feit Jamie T nog jong is, als een geldig excuus beschouwen. Met deze plaat toont hij alvast dat hij talent in huis heeft. Op de festivals wordt hij wellicht een terecht succes. Hopelijk slaagt hij er dan nog in om zijn volgende plaat wat minder ego en wat meer levenservaring te bezorgen. In afwachting daarvan is 'Panic Prevention' een doorgaans goed te pruimen plaat van een in het oog te houden belofte.