Freaky Age - Every Morning Breaks Out
V2
David Ardenois — 8 november 2008

Haaaa, een debuut! En toch wel eentje dat heel wat verwachtingen oproept, tenzij het op de radio grijsgedraaide en zeer internationaal klinkende Time is Over - The Strokes, iemand? - u niets zegt. Voor diegenen bij wie er nog steeds geen belletje gaat rinkelen: het eerder genoemd liedje is van de groep Freaky Age, reeds een finaleplaats in Humo’s Rock Rally op hun actief én bandleden van gemiddeld zestien jaar oud. Na het beluisteren van dit album zou je hun hun jeugdige leeftijd echter niet nageven. 'Every Morning Breaks Out' mag zich dus zonder probleem in de categorie 'opgemerkte debuten' nestelen!
De titeltrack opent het album op treffende wijze: we verwachten ons in het komende half uur aan vrolijke riffs, aardig doorrollende baslijnen, luchtige lyrics en deftig drumwerk. Het tweede nummer, Play The Games, bevestigt onze eerste indruk: dit is een uitstekend nummer om - en begrijp ons niet verkeerd, want we willen hiermee niet neerbuigend doen - in den hof vrolijk neuriënd chipolata’s, kippenboutjes en ander lekkers op de barbecue mee om te keren. Dit album roept met andere woorden een heerlijk zomers sfeertje op. En wie houdt daar nu niet van?
They Never Lie is een alweer uitstekend nummer, dat begint met en ook grotendeels teert op een leuke staccato riff, en daar is niets mis mee. Het volgende liedje is - la la la la laah nog aan toe - zowaar een herkenningspunt op deze schijf: het gaat immers om de reeds eerder uitgebrachte single Time is Over, die zich al grondig in het muzikale geheugen van uw dienaar heeft vastgebeten. Een lieve kleine piranha, als het ware. Me and You is een volgend hoogtepunt op deze plaat. Het heel effectieve trucje om de laatste lettergrepen van de woorden wat langer aan te houden, enkele goed gekozen akkoorden, enige snerpende bends, een korte solo en uitbundig drumwerk maken van dit nummer een echte stampvoeter.
Volgend nummer Where Do We Go Now begint ingetogen en zet ons op het verkeerde been: neen, we zijn niet aanbeland bij een ballad, maar wel bij de huidige single die - hoewel minder sterk dan Time is Over - toch aardig wegrockt en even rustig eindigt als hij begint. Weekend is met een zinsnede als “You know it’s getting late tonight” zo’n nummer dat je opzet voor je een avondje gaat stappen, met een prominente rol voor de bas trouwens.
Little Mistakes slaat niet op de nummers die op deze debuutplaat staan. Neen, het gaat over relaties die wel eens vroeger kunnen stoppen dan we eigenlijk willen. In de zomer kan het ook wel eens regenen. Als we Long Way correct interpreteren, gaat dat nummer over de na-ijver tussen rockers, stof voor een lekkere song in elk geval! Weight Of The World sluit het album passend af met een langgerekte drumroffel.
Zanger en gitarist Lenny vertrouwde ons tijdens het interview toe dat hij van dit album hoopt er over tien jaar nog naar te kunnen luisteren zonder dat zijn tenen ervan gaan krullen. We kunnen hem bij deze gerust stellen: zeer verdienstelijk!
Zanger en gitarist Lenny vertrouwde ons tijdens het interview toe dat hij van dit album hoopt er over tien jaar nog naar te kunnen luisteren zonder dat zijn tenen ervan gaan krullen. We kunnen hem bij deze gerust stellen: zeer verdienstelijk!
