Emiliana Torrini - Me And Armini

De Ijslands-Italiaanse Emiliana Torrini is het soort van songschrijver dat je al haar collega’s doet vergeten. Naast haar is Norah Jones zeemzoet, lijken Tori Amos en PJ Harvey hysterica, verbleekt Amy Winehouse tot een overgeproducet fenomeen en missen alle Engelse soulzangeresjes een eigen smoel.

Emiliana’s vorige platen zijn nooit uit het kleine stapeltje lievelingscd’s naast de stereo verdwenen. Haar nieuwste ‘Me And Armini’ overviel ons aanvankelijk als een donderslag bij heldere hemel, maar staat nu ook stevig verankerd in onze inwendige hitlijst.



De prinses uit het koninkrijk heel ver weg van ‘Fisherman’s Woman’ heeft in haar laatste album plaats gemaakt voor een zelfzekere vrouw die niet zomaar over zich heen laat lopen. “Some people think / that I’m heading for a meltdown / that I’m sitting by the phone / that I worry but no” klinkt het in het titelnummer. De zangeres bevestigt ook in interviews dat ze nu veel beter weet wat ze wil en niet wil.



Ook de sound is geëvolueerd van naakte, nostalgische luisterliedjes naar een veel subtieler en gevarieerder geluid. Van reggae in Me And Armini tot de aanstekelijke uptempo beats van Jungle Drum. Je vindt het allemaal op “Me And Armini”.



Aanvankelijk mis je de intimiteit van haar vorige album, maar hoe meer je naar de nieuwe liedjes luistert, hoe meer je hoort dat deze plaat minstens even diep gaat. Het sarcastische Ha Ha is goed voor drie minuten en 16 seconden kippenvel. Minstens even ijzingwekkend is Gun. Voortgejaagd door een akelige riff rekent Emiliana af met een minnaar.



Maar het is zeker niet allemaal kommer en kwel op ‘Me And Armini’. Een nieuwe verliefdheid zorgt voor de frisse noten op deze plaat. Dat hoor je in het vrolijke Big Jumps, maar het is vooral Jungle Drum dat met de aandacht gaat lopen. Het stuitert, gaat overkop, werkt tegen. Hoofd in de lucht en hormonen op hol.



‘Fisherman’s Woman’ stond in het teken van rouw. Een teder afscheid van haar vriend die enkele jaren eerder omkwam in een auto-ongeluk waar ze zelf ook in betrokken was. In ‘Me And Armini’ durft Emiliana opnieuw plezier te maken, opnieuw gemeen te zijn, opnieuw te leven.



‘Me And Armini’ sprankelt. De plaat verrast en laat je niet meer los. Emiliana zorgt voor een laatste beetje zomer voordat we de herfst ingaan en dat doet ze goed. Dit album zal zeker scoren in de eindejaarslijstjes.



Emiliana Torrini speelt op maandag 13 oktober in een uitverkochte ABclub.