De Dolfijntjes - De Dolfijntjes
lc music
Janne Steenbeke — 10 januari 2009
De Dolfijntjes is nog steeds het ultieme feestorkest, gesticht en geleid door acteurs/muzikanten Wim Opbrouck en Wim Willaert. Al een slordige 18 jaar vrolijken ze allerhande feestjes, evenementen en festivals op met hun ‘pure onversneden rock & roll op accordeon’. Tot voor kort waren hun uitspattingen nog nooit gevat op een cd. Maar kijk, voor alles moet er een eerste keer zijn. Het debuut van De Dolfijntjes is een feit en werd simpelweg ‘De Dolfijntjes’ gedoopt.
In 1998 brachten de heren al een live- album uit onder de naam ‘BUK’. Maar voor een studioalbum was het echt wachten tot nu. Waarom? Misschien omdat er geen tijd was, geen goesting of geen geld. Of misschien wel omdat de fantastische geest en sfeer van De Dolfijntjes niet echt te vatten valt op een album.
Aan geest en sfeer geen gebrek op deze cd. Oltid Dezelfste toont dan ook direct waar De Dolfijntjes al al die jaren voor staan: ambiance. Een nummer gedragen door Opbroucks geestige stem, omringd door vrolijke blazers, accordeons en een achtergrondkoortje. Ook Stijn Meuris gooit zich mee in het feestgedruis met zijn tekstuele pareltjes en scandeert die ook vanuit de verte. Een openingsnummer met klasse.
Verder bemerken we verdacht veel voornamen als songtitels. Geofrey, Margrietje, Monique of Heidi, je hoeft er maar eentje te kiezen. Als wij voor één helemaal smelten, dan is het wel Margrietje, een zeemzoet liedje in het heerlijk eerlijke West-Vlaams. Ook Heidi willen we graag vermelden. Zij is een echt feestbeest en we wanen ons direct in Tirol. Eigenlijk een compleet ‘fout’ nummer, maar we houden er nu eenmaal van.
Ook diegenen die geen West-Vlaams kunnen luchten, of het gewoonweg niet verstaan, kunnen aan hun trekken komen. Lapis Lazuli wordt zowaar gezongen in het beschaafd AN. Dat daardoor een beetje charme verloren gaat, is een feit. Maar we blijven toch mooi meezingen, en zo hoort dat. Ook andere talen worden niet geschuwd. Op Charlie Brown doet Opbrouck het in het Portugees, en met verve. Het is tevens ook een van de weinige nummers die niet ontsproten zijn uit het muzikale brein van de opperdolfijntjes. Net zoals het slotnummer Bad news from the stars, dat ooit door Serge Gainsbourg gecomponeerd werd en hier ‘De Dolfijntjes’ waardig afsluit.
Kortom: het debuut van De Dolfijntjes is een schot in de roos. Alle kwaliteiten van onze vrolijk fanfare komen aan bod op hun debuut, en daar kunnen we alleen maar blij om zijn. Maar ga ze vooral eens live aanzien, dan zijn ze nóg beter. U heeft ons woord.