David Thomaere Trio Crossing Lines

W.E.R.F.
Crossing Lines

Piepjonge snaken, die de Belgische jazzwereld verrijken zoals jonge pianist-componist David Thomaere dat doet met het prachtige 'Crossing Lines', doen ons hart sneller slaan. Al van jongsafaan geraakt de Schotenaar verknocht aan de piano. In die mate dat hij aan het Koninklijk Conservatorium in Brussel de bacheloropleiding jazzpiano volgt en later in het buitenland gaat studeren. Inmiddels werd zijn talent al erkend met diverse awards en werkte hij samen met binnen- en buitenlandse collega's. 

De nog jonge leeftijd valt ook op het album op, dat onder meer herwerkingen van Atoms For Peace en Balthazar - een traanopwekkend Lion's Mouth - bevat. Het toont aan dat Thomaere openstaat voor heel uiteenlopende muziekjes.

Samen met medemuzikanten Felix Zurstrassen, een contrabassist uit de Brusselse regio, en drummer Antoine Pierre (Philip Catherine, Taxiwars) weet Thomaere een fris jazzgeluid neer te zetten. Kenmerkend is vooral de puurheid en de sprankelende helderheid waarmee de tien songs, waarvan twee herwerkingen, gebracht worden.

'Crossing Lines' is het resultaat van een lange zoektocht naar een eigen uniek groepsgeluid en een unieke stem om de eigenheid van dit trio uit te drukken. Die stem is duidelijk aanwezig, al is ze slechts hoorbaar tussen de noten, tussen de harmonieus vloeiende, melodische lijnen.

Opmerkelijk is dat dit trio een erg volwassen geluid laat horen. Dat ze te rade gaan bij Balthazar en Atoms For Peace, bands die stammen uit de pop- en rock, is meer dan louter een commerciële gimmick. Het verhindert dan ook niet dat Thomaere een erg rijk en geïnspireerd album neerzet. Hoor hoe hij zich in zijn persoonlijke muzikale speeltuin laat beïnvloeden door de meest uiteenlopende plaatsen (Barcelona)en personen (Dancing With Miro). In Braddict, geeft de pianist zelf aan verslaafd te zijn aan een artiest als Brad Mehldau.

Dat ze ook pop en zelfs hiphop in de sound integreren houdt het allemaal fris, hedendaags en modern. En met muzikale toppers als tenorsaxofonist Steven Delannoye (zie ook diens 'Dining In The Dark') en trompettist Jean-Paul Estiévenart weet je dat het meer dan snor zit.

Op 'Crossing Lines' wordt knap buiten de lijntjes gekleurd en werd tezelfdertijd een toegankelijke jazzplaat gemaakt.


February 19, 2017
Philippe De Cleen