Customs - Enter The Characters
Noisesome Recordings
Dimitri Muylaert — 29 oktober 2009
Nog niet zo lang geleden kon u hier lezen dat niemand nog zat te wachten op meer van het zelfde van Editors. Smith en de zijnen dachten er duidelijk hetzelfde over. Ook de jongens van Interpol lasten een pauze in. In die korte break stelde zanger Paul Banks onder het pseudoniem Julian Plenti zijn soloplaat voor. Weerom een ander geluid. En net nu brengt het Belgische Customs met 'Enter The Characters' een plaat uit die vol staat met verwijzingen naar de muziek waar voornoemde bands zo graag van weg willen.
Maar we zijn hoopvol als we aan de eerste luisterbeurt van 'Enter The Characters' beginnen. En het lijkt op het eerste zicht allemaal nogal mee te vallen. Na de atmosferische intro Enter krijgen we het catchy The Matador voorgeschoteld. Als we dat Editorsgitaartje wegdenken zouden we dit nummer zelfs origineel durven noemen.
Meteen daarna volgt de intro van single Justine. Dit akkoordenschema hebben we echter al een paar keer gehoord in andere liedjes. Het eerste nummer waar we aan denken is There Will Be No Next Time van The Kids. En ook in Justine is die hoger genoemde leadgitaar aanwezig. Maar net wanneer we de moed beginnen verliezen komt Tonight We All Stand Out voorbij. De intro lijkt gepikt van The Cure, maar wanneer het refrein begint, kunnen we ons bijna niet meer bedwingen. Dit is echt catchy.
De single Rex kennen we nu al een paar maanden en we moeten toegeven dat het een goede song is. Als Interpol nooit had bestaan zouden we zelfs fan zijn. Maar helaas kunnen we het nummer nu enkel als kopie bestempelen. Inmiddels zijn wij het namedroppen beu, maar bij Talk More Nonsense spookt er slechts één naam door ons hoofd. Dit nummer is gewoonweg een slechte imitatie van The Architect van dEUS. Dat men hier nog mee weg komt is gewoonweg onvoorstelbaar.
U heeft het al door. Wij zijn geen fan van Customs. Een band die haar helden eer aan doet, kunnen we enkel toejuichen. Maar wanneer er bij gebrek aan eigen creativiteit gewoonweg gekopieerd wordt, krijgen wij spontaan buikpijn. Wedden dat ze op hun volgende plaat beslissen om de gitaren aan de kant te leggen?