Chris Joris Home And Old Stories

W.E.R.F.
Home And Old Stories

We laten ons maar al te graag verrassen door nieuw materiaal van muzikale veteraan Chris Joris die na ‘Benkadi’ (2012) her en der opdook als sideman (o.a. bij Jan De Haas Vibes Quartet en Nu Jazz), maar vooral terugviel op zijn liefde voor het schilderen. De muziekmicrobe kreeg hem gelukkig opnieuw te pakken.

En zo duikt het nieuwe 'Home And Old Stories' op, waarop percussionist/multi-instrumentalist Chris Joris misschien wel het album van zijn leven maakt. Zoals de titel aangeeft is dit album geworteld in het thuisfront. Hij wordt ondersteund door familie, namelijk zijn dochter Naïma (vocaliste die ook bij Isbells opduikt) en zoon Yassin (gitarist). Ondersteuning krijgt hij ook van muzikale kompanen Lara Rosseel (bas), Free Desmyter (piano, keys), Bart Borremans (tenor en soprano sax) en Christophe Millet (percussie).

De titel ‘Home’ verwijst niet enkel naar de thuisbasis, waar het project twee jaar geleden ontstond uit wat lossere improvisatiesessies met familieleden. ‘Home' verwijst ook naar de roots van de muziek, meer bepaald het samenspel.

Als we de tracklist overlopen, vallen meteen een aantal verrassingen op zoals de ronduit fraaie, groots in emotie gedrenkte jazzy herwerking van Joni Mitchells' Both Sides Now, waarop Naïma Joris schittert. Dergelijke nummers kunnen niet anders dan indruk maken, vooral omdat er een heel eigen stem te horen is die hetzelfde gevoel oproept als het origineel maar er desalniettemin qua frasering en muzikale begeleiding van durft af te wijken.

Evengoed is er ruimte voor stokoude bluessongs zoals Last Kind Words (Geeshie Wiley) en de Son House classic Grinnin' In Your Face. Op die twee nummers hoor je ook ukelele en dobro, die verwijzen naar de Mississipi delta. Trage blues en gospel die hier naar een jazzcontext herwerkt worden. Dat merk je onder meer aan de Afrikaanse en zelfs heupswingerige Cubaanse invloeden.

Het begint al bij de opener Riana Mei, waarmee we klankgewijs ergens in onbekend terrein gedropt worden. Een speels samengaan van percussieve elementen, baslijnen en dankzij de inbreng van Sjarel Van Den Bergh ook een fijn streepje mondharmonica. Die maken plaats voor een krachtig, maar liefst acht minuten uitwaaierend My Way waarop Naima Joris als een Mélanie De Biasio stevig de leiding neemt over een fantastisch huwelijk tussen ritme en groove. Met fijn jazzy pianospel en stevige strepen elektrische gitaar als kers op de taart.

Iets verderop, zo tijdens het swingende Ayiti krijgen we klassiekere jazz voor de kiezen, alvorens een kortere intermissie in de vorm van het suggestieve Eventide opduikt. En Butterfly Bush is hitsige percussie die ook de soundtrack zou kunnen vormen van een avondje stappen maar doet ook onmiskenbaar denken aan een wild jachtritueel.

Het nieuwe album bevat vooral veel muzikale rebelsheid en dwarsdoenerij. 'Home And Old Stories' documenteert zo op geweldige wijze de muzikaliteit van de Joris clan en is een aanrader voor muziekliefhebbers die naast jazz ook liefhebberen in blues- en wereldmuziek naast een hele hoop andere stijlen en registers. Verder raden we ook aan om eens in die geweldige back catalogue van hem te gaan zoeken.


12 maart
Philippe De Cleen