Chastity Belt I Used To Spend So Much Time Alone

Hardly Art Records
I Used To Spend So Much Time Alone

Ook punkmeisjes uit Seatlle groeien op. Dat bleek al uit de tweede plaat van Chastity Belt, maar nog veel meer uit dit ‘I Used To Spend So Much Time Alone’. Laat je niet misleiden door de ballonnen met smileys op de poster binnenin.

Op ‘Time To Go Home’ ontwaakte het kwartet al met een kater en vieze smaak in de mond na het wilde feesten. Op het derde album klinken de dames nog bitterder, maar wel volwassen. Weg is de punkige energie; verdwenen is de wat wrange humor in de teksten van Julia Shapiro; wat overblijft is verveling en cynisme.

Betekent dat ook dat de plaat saai en langdradig is? Geenszins, al is het wel kenmerkend dat geen enkele song op deze plaat onder de drie minuten blijft. De trend, die ingezet werd op het tweede album, wordt dus doorgetrokken. De dames namen duidelijk de tijd om de songs in te kleden en weefden met gitaarlijnen een aantal mooie jasjes om de eerlijke teksten van Shapiro in te kleden.

Want ook dat valt op: nu de frontvrouw haar problemen niet langer weglacht, klinkt Chastity Belt eerlijker dan ooit. Er is op haar zesentwintigste tijd voor introspectie. “I wanna have some self control / I wanna be sincere”, klinkt het in de titeltrack en dat houdt ze zowaar dertien songs vol. In die dertien songs schetst ze niet altijd een vrolijk beeld van zichzelf en het leven, al weet ze in de huppelende openingstrack Different Now alles goed te relativeren. Onze gok is dat deze song eigenlijk de conclusie is, want in de songs die volgen, gaat het langzaam van gitzwart naar licht.

En de gitaren? Die snerpen niet meer, maar meanderen zachtjes rond elkaar en de fuzz verzacht de randen. De drums beuken er niet meer vrank en vrij op los, maar worden aan de teugels gehouden. En er is zelfs plaats voor wat zachte “oohoohs”.

Een titel als Caught In A Lie zegt meer dan genoeg. Het mag dan wel één van de betere tracks zijn, de levensvragen, die Shapiro zich hier stelt, lijken haar in het trottoir te drukken en ook This Time Of Night brengt geen verlossing. "Fucked up, anxious / Full of fear / How did I get here?”, klinkt het vertwijfeld in een zeldzame, ruigere muzikale context en in Complain bekent ze: "I'm not ok." Zelfs vele songs later en wanneer het ochtend wordt in 5am, is er nog altijd enkel boosheid. Wel beseft ze, staand voor de spiegel: “What makes you bitter, makes you old”. Pas in de bonustracks keert het tij. In slotsong I’m Fine beweert ze zich gelukkiger te voelen of probeert ze dat toch.

Aangenomen dat de fans mee opgroeiden met hun lievelingsband, is dit een logische stap in de carrière van Chastity Belt, maar stiekem hopen we toch dat ze op de volgende plaat verslag uitbrengen van een wild feestje waarop ze, al was het maar voor één nacht, het juk van de verantwoordelijkheid afgooien. Ook dertigjarige vrouwen springen al eens uit de band, toch?


9 juli 2017
Marc Alenus