Carla dal Forno - Confession

Luisterend naar de bekentenissen van Carla dal Forno is het niet moeilijk je voor te stellen dat de plaat is opgenomen in een leegstaand hospitaal. Daar probeerde ze eigenhandig haar gebroken hart te lijmen, maar de sporen van de breuk echoën doorheen de lege gangen waarin flikkerende lampen een gevoel van onbehagen opwekken.

Dan doen ook de kille, mechanische drumcomputer en synths op ‘Confession’, en daar zijn wij doorgaans geen fan van. Geef ons maar een echte drummer en een warm geluid! Maar hier vormt de kilte van de instrumentatie een onverwacht goed contrast met het stemgeluid van Carla dal Forno.

Die is met ‘Confession’ niet aan haar proefstuk toe. Ze speelde eerder bij Mole House en Fingers, en dit is haar vierde soloalbum, een plaat over nabijheid die laat en onverwacht toch nog komt. Over stabiliteit die botst met verlangen en over vriendschap die plots een extra spanning kan krijgen en zo alles op zijn kop zet.

De plaat opent met het prachtige Going Out, waarvan de elastische baslijnen doen denken aan Normil Hawaiians of Hydroplane en intense emoties leiden tot rusteloosheid en malende, terugkerende gedachten. De titeltrack, die meteen daarna volgt, lijkt wel een dagboekfragment dat openhartig voorgelezen wordt en de kwetsbaarheid onder de emoties blootlegt. Tegelijk klinkt hij speels en nonchalant.

Wie in de eighties fan was van Strawberry Switchblade, zal ook smullen van dit nieuwe werk van dal Forno, al verbergt deze Australische zich niet achter getoupeerd haar en polka dots en gebruikt zij wel slim invloeden van dub. Regelmatig duiken ook iets kortere instrumentale tracks op. Het zijn momenten waarop je alles nog eens rustig kan herkauwen.

Maar soms valt er ook te dansen, zij het ingehouden. Op het iets poppier Blue Skies bijvoorbeeld of op de Sunnyboys-cover Alone With You, ook al is het origineel amper te herkennen en kiest dal Forno voor een solodans met de ogen toe en de blik naar binnen.

Gave You Up sluit het album ingetogen af, ook al is het instrumentale Staying In nog een strik in het inpakkoord rond de plaat. Het is een song vol acceptatie zonder bitterheid, waarin de gedroomde toekomst wordt losgelaten.

‘Confession’ lijkt het werk van een ogenschijnlijk rustige vrouw met een turbulent gevoelsleven. Maar we blijven voorzichtig. Het is een plaat vol contrast die behoedzaam moet worden benaderd en langs alle kanten moet worden beschouwd vooraleer conclusies te trekken.