Booka Shade - The Sun & The Neon Light
Get Physical
Koen Van Dijck — 8 november 2008
Het succes van ‘Movements’ zindert nog na nu Booka Shade zijn derde album uitbrengt. Vaak hoor je nummers als Mandarine Girl, Night Falls of Darko nog opduiken op zowel tuinfeesten als festivalweides. Ze hebben er dan ook een heuse tournee op zitten langs clubs, concerthallen en voetbalstadia. Met bijna vijftien jaar ervaring in de muziek- en advertisingbusiness en de oprichting van een van de op dit moment meest toonaangevende platenmaatschappijen in het elektronische landschap, samen met dj T en M.A.N.D.Y., weten ze wat een publiek nodig heeft. Iedereen houdt dus al een tijdje zijn adem in voor ‘The Sun & The Neon Light’, maar u mag nu rustig uitblazen.
De titel verwijst naar de dag en de nacht, maar wij ervaren dit album eerder als een zomerse avondwandeling op een zuiders eiland. Die sfeer weten ze dit keer niet alleen door uitgekiende elektronica op te roepen, maar ook door meer zang en gezangen te gebruiken. En om het geheel extra cachet te geven, nodigden ze ook meteen een heel orkest uit, dat enkele nummers een extra laagje verf gaf.
Bij een eerste beluistering grijpt Outskirts je meteen naar de keel. We horen hier een vlaag beats en bleeps à la Trentemøller zoals die klonk op ‘The Last Resort’. De strijkers van het German Film Orchestra of Babelsberg doen hun werk goed en roepen scènes van ongemaakte films voor de ogen. De field recordings, wat verlaten metrogangen zouden kunnen zijn, breien er een realistisch kantje aan. Ook op het titelnummer The Sun & The Neon Light worden de violen weer bovengehaald, zij het hier in een dreigendere sfeer. Een mannenkoor geeft aan dat er iets spannends te gebeuren staat, iets groots. Maar het gevaar lijkt weer even snel weg te duiken en tot een echte climax komt het niet.
Een mannenstem die zeker opvalt is die van Walter Merziger, de kompaan van Arno Kammermeier. Niet dat hij met een uitzonderlijk duo stembanden geboren is, maar de vocalen lijken bij de eerste beluistering wat uit de lucht te vallen. Zeker bij Control Me, het eerste vocale nummer op het album, kijken we even met gefronste wenkbrauwen naar onze luidsprekers, alsof zij er schuld aan hebben. Later wordt Control Me een van onze favorieten. Vooral die onweerstaanbare drive en de Depeche Mode-sound doen ons smelten. Ook bij Psychameleon kijken we weer even verward naar onze speakers. Ze vertrouwen ons al snel toe dat het goed zit. Zeer goed zelfs.
Hoewel ‘The Sun & The Neon Light’ op het eerste gehoor rustiger lijkt dan zijn voorgangers, wordt er toch heel wat aan de dansende medemens gedacht. Karma Car herken je misschien nog van hun vorige tournee, waar het geïntroduceerd werd en ook Numbers zal je niet onbekend zijn als je Booka Shade’s DJ-Kicks compilatie al door de stereo joeg. Charlotte is de feel-good-touch die we onderweg nog misten en Planetary de elektrostoemper die ons eraan doet herinneren dat we hier naar een sterk staaltje “dance” van Duitse makelij luisteren.
Wat Booka Shade tot een bijzondere dance act maakt, is de gevoelsmatigheid in hun nummers. Ze fabriceren prachtige melodieën en weten er een warme sound aan toe te voegen. Toch gaan ze hier niet weer de ‘Movements’-tour op, maar zetten ze een stap hoger op de trap der elektronische muziek. Verwacht dus niet meteen luidkeelse meezingers, hoewel er dit keer wél vocalen op het album staan, maar eerder meer ingetogen en uitgepuurd werk. We snappen dat fans van de vorige albums even de draad zullen moet zoeken, maar eens gevonden gidst hij je wel doorheen de prachtig wereld, called Booka Shade. Poets je hoofdtelefoon op en staar maar vooruit. Wedden dat je ergens op een zuiders strand loopt met een zacht briesje achter de oren?