Ben Frost - By the Throat
Bedroom Community
Sancho Geentjens — 20 oktober 2009
De Australische componist Ben Frost maakt met de titel van zijn nieuwe plaat meteen zijn bedoelingen duidelijk: hij wil de luisteraar bij de keel grijpen. Na vijf minuutjes luisteren begin je te vrezen dat hij dit al te letterlijk neemt. De repeterende feedback, de onheilspellende melodieën en het wolvengehuil doen je meermaals naar adem happen.
Frost heeft een enorme hekel aan de opgewarmde kost die hij vandaag overal om zich heen hoort. De overdaad van deze “auditieve botox”, zoals hij het zelf noemt, doet hem twijfelen om ooit nog een voet in een platenwinkel te zetten. Hij houdt van muziek waar vlees aan zit; ze moet bloeden voor het iets voor hem betekent. Deze gedachten brachten hem bij het primitieve, dierlijke geluid van ‘By the Throat’.
Voor Ben Frost geen zingende mereltjes zoals op Blackbird van The Beatles, hij haalt zijn inspiratie uit de rauwe klanken van orka’s en jagende sneeuwwolven. De dreiging die hieruit voortvloeit, komt het sterkst tot uiting in The Carpathians, dat bestaat uit sinistere oergeluiden en minimalistische pianotonen. Ook Peter Venkman, Part I en Part II ademen diezelfde atmosfeer. Gitaarnoise, stemgeluiden en blazers vormen een borstelig klankentapijt, op een wijze waarop nano-sampler Christian Fennesz trots zou zijn.
Gelukkig gaat Ben Frost er niet op alle tracks even hard tegenaan. Op Leo Needs a New Pair of Shoes – een quote uit Twin Peaks – horen we een delicaat liefdesspel tussen een pianoloop en gitaargepluk, halverwege gehinderd door lichte elektronische ruis. Een stuk ambient dat doet denken aan de composities van Avro Pärt of werk van Six Organs of Admittance.
De modern-klassieke elementen vermengd met elektronica is wat Ben Frost gemeen heeft met de andere artiesten van Bedroom Community, het IJslandse label waarop ook de bejubelde voorganger ‘Theory of Machines’ verscheen. Labelgenoten Valgeir Sigurðsson en Nico Muhly hielpen Frost bij het tot stand komen van ‘By the Throat’. Ook kreeg hij hulp van het vrouwelijke strijkersensemble Amiina (u bekend van hun samenwerking met Sigur Rós), Jeremy Gara van Arcade Fire en Crowpath, zowaar een Zweedse metalband.
‘By the Throat’ zal niet voor iedereen weggelegd zijn. De muziek werkt in op primaire gevoelens van angst en onbehagen, sentimenten waar weinig mensen doelbewust naar op zoek zijn. Verwacht je echter iets meer van muziek als kunstvorm, dan ontdek je al snel de kracht en ook wel de schoonheid van ‘By the Throat’. En je leert onderweg misschien zelfs iets bij over je eigen oergevoelens.