Bat For Lashes - Two Suns
Parlophone
Sanne De Troyer — 9 juni 2009
Natasha Khan, de leading lady van Bat for Lashes, is een vrouw met veel gezichten. In haar muziek lijkt ze nooit genoeg te hebben aan haar persoon alleen. Voor haar nieuwe album, ‘Two Suns’, zocht ze een compleet nieuwe band bij elkaar en mat ze zichzelf een volledig nieuw alter ego aan. Mogen wij u voorstellen aan Pearl? Het hoesje, ook ontworpen door la Khan zelve, sluit alle twijfels uit. Maak kennis met de kitscherige en psychedelische kanten van Bat for Lashes’ droomwereld.
Songtitels als Two Suns, Two Planets en Moon to Moon maken duidelijk dat het een parallel universum is waardoor de Brits-Pakistaanse ons elf nummers lang zal rondleiden. De eerste droomtrip begint met de mysterieuze en donker klinkende melodie van Glass, waarin al snel de medewerking van de hipcats van Yeasayer te herkennen is. Kahn op haar beurt zorgt voor een mooi tegengewicht met haar hoge en breekbare stem.
Pearl’s Dream is dan weer een sprookje waarin ze zingt over haar wens om zo ver mogelijk hiervandaan te reizen. Siren Song is een muzikale liefdesbrief met een droevig kantje waarin ze de aandacht van begin tot einde vastgrijpt. Maar niet alles wat er uit Kahns hersenspinsels is ontsproten, past op het album. Good Love heeft dan misschien wel een aangenaam orgeldeuntje, voor de rest is er niets aan deze vervelende song.
Gelukkig smijt het psychedelische Two Planets het snel over een andere boeg. Met een heleboel atypische ritmes en ronkende electro leidt ze de luisteraar rond door haar eigen geheimzinnige onderwereld. Op Two Suns kom je dan weer te weten dat Kahn het grootste deel van haar inspiratie uit verre reizen verzamelt.
En die reisverhalen blijven maar komen: op Traveling Woman volgen we haar met pak en zak terwijl ze haar eigen dromen en verlangens tegemoet reist. Ook hier ontbreekt het donkere en triestige kantje niet. Kahns stem duikt hier zelfs een paar octaven de diepte in. Maar ook deze song prikkelt de nieuwsgierigheid niet genoeg waardoor de drang om de forward-knop te gebruiken wel heel groot wordt.
En die reisverhalen blijven maar komen: op Traveling Woman volgen we haar met pak en zak terwijl ze haar eigen dromen en verlangens tegemoet reist. Ook hier ontbreekt het donkere en triestige kantje niet. Kahns stem duikt hier zelfs een paar octaven de diepte in. Maar ook deze song prikkelt de nieuwsgierigheid niet genoeg waardoor de drang om de forward-knop te gebruiken wel heel groot wordt.
Waar sprookjes meestal een vrolijk slot kennen van eind goed al goed en en lang en gelukkig leven is het einde bij Bat for Lashes van een ander kaliber. Met het creepy-klinkende slaapliedje Big Sleep sluit ze haar onstuimige dromen op een allesbehalve feestelijke manier af. ‘Two Suns’ is geen album dat bol staat van de topnummers, maar er zijn voldoende hoogvliegers op terug te vinden om toch volledig weg te kunnen dromen.