Ão - Malandra
Mayway Records
Drie jaar geleden bracht de band rond Brenda Corijn het debuut van dat jaar uit met ‘Ao Mar’. Ondertussen betoverde het kwartet tal van zalen en weiden met een bezwerende mix van elektronica, artpop, afropop, saudade en alternative latin. Nu landen ze met de beruchte “moeilijke tweede”.
En die plaat kreeg vorm onderweg, tussen tournees, reizen en versies van zichzelf. Het zichzelf opgelegde strakke tourschema was hiervoor verantwoordelijk. Toch wist de band tien volwaardige songs en drie tussendoortjes op plaat te krijgen, soms ontsproten uit vergeten akkoorden, opgenomen jamsessies, op een bierviltje gekribbelde tekst, iPhone-filmpjes, enzovoort.
Links en rechts werden nieuwe instrumenten opgepikt en geprobeerd, steeds op zoek naar nieuwe klanken. Alles om die geweldige debuutplaat te overtreffen. Net zoals bij dat album ging een indrukwekkende lijst singles deze plaat vooraf. We telden er in totaal zes. De fans weten dan ook al wat te verwachten: een erg veelzijdig album vol emotie.
Hoofdpersonage is een malandra: een zelfbewuste, intelligente vrouw met humor, maar eentje die ook sluw en manipulatief is. Een soort van vrouwelijke Tijl Uilenspiegel dus, voor wie de Vlaamse klassiekers kent. Of, om in de literatuur te blijven: een Gaby Grootaers uit ‘Het Goddelijke Monster’ van Lannoye of een Kathelijne uit ‘Het Verdriet van België’ van Claus.
In opener Me Condena treedt de malandra met trotse blik het oordeel van de luisteraar tegemoet. “Veroordeel me maar, ik verdien het”, klinkt het onder daverende drums. Als die uitdoven krijgt een trotse moeder het woord in het tedere Orgulho, dat wel af en toe doorsneden wordt door verrassende elektronica. Met Talvez, dat als eerste single uit ‘Malandra’ werd geplukt, wordt nog eens een brug geslagen naar de debuutplaat. Dansbaarder dan in deze song wordt het niet. Wat een contrast met Cinza, dat eerder een geprevelde klaagzang lijkt. Het Portugees versterkt nog de emotionele geladenheid van de songs.
Het valt op dat er dit keer nog minder in het Engels wordt gezongen. Enkel meest recente single Aren’t You Tired met de van links naar rechts schietende elektronica is in “The Bard’s Tongue”. Maar dat doet niets af aan de luisterervaring. Integendeel zelfs, nog meer dan de eersteling is dit een verrassende trip, ook al zijn de ingrediënten ondertussen bekend.
‘Malandra’ mag dan misschien sluw en manipulatief zijn, we lieten ons willoos verleiden en vaak op het verkeerde been zetten door de steeds weer creatieve combinatie van traditionele instrumenten en elektronica.