Amoebe - Het Is Maart In Mei

Cedric Lemaire, Tijl Segers, Laurens De Schutter en Jona Badisco gooien er meteen de beuk in op ‘Het Is Maart In Mei’. De uitstekende opener Dimensie geeft meteen een beeld van waar Amoebe voor staat: rechttoe rechtaan rockmuziek in de lijn van Weezer. Een emmer ijskoud water op een ochtendstond die goud in de mond heeft. Het riffje heeft wat weg van It’s So Unreal van Zornik, maar Amoebe beschikt over een échte zanger.

 

De groep haalt na die knappe opener de knuppel ook niet terug uit het hoenderhok waar ze hem ingeramd hebben: de versterker blijft op 12, de gitaren ingeplugd. De songs blijven gelukkig ook van een meer dan behoorlijk niveau. En onder dat laagje rockgeweld gaan zowaar ook enkele zeldzame, leuke zinsneden schuil, zoals “Waarom wil jij hier wonen / Ik ben gekomen om te komen / En ik voel me als een huisstofmijt / Maar Leuven is geen vasttapijt” in Vechten Tegen Eenzaamheid, al ontdek je die pas na enkele luisterbeurten.

 

Voor het betere luisterlied moet je je niet tot Amoebe wenden, maar fans van De Afrekening zullen de hapklare gitaarbrokken van drie minuten zoals Niet Vandaag, Maar Morgen en Vaarwel, Julie moeiteloos weten te smaken.

 

Slechts drie à vier keer neemt Amoebe het gas terug op ‘Het Is Maart In Mei’, een titel van een nummer dat in extremis niet op de plaat is beland. Die verpozingen zijn zeer welgekomen en zorgen voor de subtiliteit die de wat potigere nummers nogal eens ontberen. Meisje Van Weleer is al een uiterst verdienstelijke poging, maar het beste nummer van de plaat is zonder enige twijfel Mooie Benen, een dreigend nummer vol ingehouden spanning dat zich meteen ontpopt als oorwurm.

 

Ook Volgend Jaar Zonder, het enige nummer waarin de vier minuten overschreden worden, schatten wij hoog in, al gaat zanger Cedric in de tweede strofe misschien net iets te veel op in wat hij zegt. Maar met een dijk van een refrein en een knoert van een finale wordt dat meer dan goedgemaakt.

 

Met ‘Het Is Maart In Mei’ heeft Amoebe zeker onze interesse en sympathie gewekt. Het viertal uit het Pajottenland zal met deze nummers kunnen triomferen in de lokale jeugdhuizen en zou een ideale opener zijn op de wat grotere stadsfestivalletjes overal ter lande. Zelfs al lijkt het qua weersomstandigheden ondertussen al maart in juli.