Alestorm - Captain Morgan's Revenge
Napalm Records
Pieter Van Wezemael — 8 november 2008
De combinatie van veel alcohol en gekke ideeën leidt meestal tot niet veel goeds. En als Schotten die toer opgaan lijkt het logisch dat er ergens te velde een café afstevent op een heftige barfight. Maar heel af en toe zien we de andere kant van zo’n drinkgelag. Het perfecte voorbeeld is Alestorm, een metalband die zich volledig inleeft in een piratenthema. De hoogste tijd dus om een vaatje rum te kraken op de tonen van ‘Captain Morgan’s Revenge’. Yarr!
Wie een beetje fantasie heeft, kan zich bij de term “Scottish Pirate Metal” wel iets voorstellen. En het beeld dat je je dan vormt, zal waarschijnlijk niet veel afwijken van wat Alestorm brengt. Geen wonder, want de groep put zowel muzikaal als tekstueel alle zeeroverclichés uit. Dat betekent veel wilde singalongs en dronken “jo-ho-ho’s” afgewisseld met verhalen over stoere zeebonken en reusachtige schatkisten. Veel te typisch allemaal en Alestorm lijkt dan ook definitief gekelderd te worden.
Maar na een grote pot schuimend bier besef je dat ‘Captain Morgan’s Revenge’ eigenlijk gewoon folkmetal is, wat het ganse plaatje plotseling verandert. Want eindelijk is er eens een waardig substituut voor de dansende trollen uit het Noorden. De volksmuziek is eens geen Scandinavische hoempapa maar echt zeemansentertainment van de bovenste plank.
En Alestorm durft nog een stap verder te gaan door met zijn gitaar- en keyboardsolo’s terug te grijpen naar de metalroots uit de eighties. Heel logisch eigenlijk, maar iets waar andere groepen gewoon niet aan denken. Het resultaat van dat alles is een folksfeer die het midden houdt tussen pakweg Finntroll en Rhapsody.
En Alestorm durft nog een stap verder te gaan door met zijn gitaar- en keyboardsolo’s terug te grijpen naar de metalroots uit de eighties. Heel logisch eigenlijk, maar iets waar andere groepen gewoon niet aan denken. Het resultaat van dat alles is een folksfeer die het midden houdt tussen pakweg Finntroll en Rhapsody.
Episch maar toch hard dus, en die combinatie beheerst de band helemaal. Als je dan ook nog bedenkt dat de zang binnen een min of meer een normaal bereik valt, kan je makkelijk als een bezeten kapitein mee gaan brullen. Je wordt bijna gedwongen om de parkiet op je schouder te zetten en jezelf met een dikke stift te voorzien van een stoppelbaard. En laat dat nu exact de bedoeling zijn van folkmetal.
Alestorm entert met ‘Captain Morgan’s Revenge’ dus moeiteloos de creaties van andere bands in zijn genre, maar ze kielhalen lukt nog net niet. Hier en daar is namelijk nog een flauw stroofje of overbodig refrein te vinden waardoor het tempo onnodig wegzakt. Ondanks dit feit is de groep er helemaal in geslaagd om een voor folkmetal-liefhebbers onmisbare langspeler uit te brengen. Nog geen absolute top, maar als Alestorm zijn rooftochten voortzet kunnen ze de trollen het leven zuur maken!