Er zijn weinig groepen die de laatste jaren zo’n uitgebreid en afwisselend parcours hebben afgelegd als Zita Swoon. Eindelijk lijkt het alsof het achtkoppige collectief rond de charismatische frontman Stef Kamil Carlens zijn definitieve en perfecte vorm heeft aangenomen. Vorige week kwam de vierde fullcd van Zita Swoon uit, getiteld ‘Big City’. Deze werd door het bonte gezelschap voorgesteld in eigen land (2 uitverkochte AB-concerten), dit na een tournee door Europa.
Voor het zover was, kregen we nog een korte set van het lo-fi duo Tip Toe Topic. Deze groep bestaat uit Elko Blijweert (die u kan kennen van zijn werk bij Dead Man Ray en Franco Saint de Bakker) en zangeres Saar van de Leest (Capsule, Traktor) en maakt
ondefinieerbare muziek. We hoorden electro, rock, flarden jazz. Het is misschien nog makkelijker om te zeggen wat we niét hoorden. Laat dat nu ook net het probleem zijn van dit nochtans sympathieke duo: we vonden het wat te chaotisch, te ongestructureerd. Nummers als
Heatwave en
Sending the Vipers klonken veelbelovend maar dat houdt ook in dat ze nog niet 'af' klinken. Veel potentieel met andere woorden, maar er is nog wat werk aan de winkel.
Waar het publiek bij Tip Toe Topic nog maar lauwtjes reageerde,
verwelkomde het Zita Swoon bijzonder warm en meteen was de toon gezet voor de rest van de avond.
Aftrappen deden ze met Hey You, Whatshadoing? en ook de volgende nummers waren oude bekenden. Al gauw zou blijken dat Zita Swoon niet voor een radicale koerswijziging gekozen had; deze show lag namelijk in het verlengde van wat we de vorige keren te zien hadden gekregen. Maar dit deerde in de verste verte niet, temeer omdat ze erin slaagden opnieuw een klasseconcert neer te zetten.
Al vroeg in de set kregen we een meeslepend
TV Song en de uitstekende nieuwe single
I Feel Alive in the City voorgeschoteld.
My Bond With You and Your Planet: Disco werd nog maar eens in een nieuw kleedje gestoken en leunde dicht aan bij de originele discoversie. Met het daaropvolgende
Stamina was het hélemaal onmogelijk om stil te staan.
Het oudere werk werd zorgvuldig afgewisseld met enkele nummers van de nieuwe plaat ‘Big City’ en ook al zijn die nummers over het algemeen, met uitzondering van
Je Range, iets minder uitbundig, des te meer wisten ze te boeien.
Humble, het met een pakkende piano-intro beginnende
Big City en ook
L’Opaque Paradis vormden de hoogtepunten van de avond.
De groep die Zita Swoon nu vormt, is er één om duimen en vingers bij af te likken: stuk voor stuk uitmuntende muzikanten met glansrollen voor percussionist Amel Sera Garcia, gitarist/toetsenist Tom Pintens en vooral ook de zussen Eva en Kapigna Gysels die tijdens sommige nummers een prominente rol opeisten en zo ook hun kunnen als entertainers en zangeressen konden bewijzen.
In de bissen bracht Zita Swoon nog een dreigend Ice Guitars, een werkelijk subliem Jintro and the Great Luna en een, dankzij het professionele fluitwerk van toetsenist Joris Caluwaerts, hilarisch Our Daily Reminders. Na een goede twee uur werden we de nacht ingestuurd met de Morphine-cover The Night, veel toepasselijker én beter kon de avond niet eindigen. We wisten het al langer maar vanavond bevestigden ze nog maar eens: Zita Swoon is wereldklasse.
