Woo Hah! 2016 - Woodie Smalls - Trots om Belg te zijn

, 2 juli 2018

Zeldzaam zijn de tijden waarin we de loftrompet mogen oppoetsen en een Belgische hiphopact de hemel inprijzen. Woodie Smalls liet ons op Woo Hah! in zijn drieëenheid terug geloven in het genre. En het feit dat ook een Belg internationale hiphop aan de man kan brengen.





Links en rechts werden vijanden. Handen werden gevraagd om hoog in de lucht te verschijnen. People in the back moesten dringend de slapers de ogen uitwrijven en voor de rest: veel bitches, blunts en liquor die ons om de oren vlogen. U raadt het, wij stonden op een hiphopshow zoals u ze gewend bent. Clichés a volonté, maar gek genoeg stoorden ze niet als ze van Woodie Smalls kwamen.

Woodie zelf zou je kunnen omschrijven als de Tyler The Creator van de lage landen. In een waas van wietrook en bierdamp zou je zelfs zweren dat de Golf Wang-praeses zelf op het podium stond te trappelen. Later op de dag zouden we beseffen dat Tyler gewoon een nog grotere adhd’er is dan vooraf gedacht. Geef ons dan maar het afgemetene van Smalls, een man die alle trucjes uit het boek keurig tot uitvoering brengt en het publiek het optreden geeft waar ze stiekem op gehoopt hadden.

Toegegeven: het was vooral zijn mc die het publiek aanvuurde. Zelf stond Woodie meestal in de achtergrond met een alziend oog en goedkeurende glimlach alles te bekijken, vooraleer hij met zijn raps op de voorgrond trad. De nummers werkten aanstekelijk (Nuggets Of Wisdom, Night Slugs), klonken tijdloos (Champion Sound) en waren vanaf de eerste noot herkenbaar (About The Dutch). Het is vooral ook opvallend hoe een – op hiphopvlak nogal verwend Nederlands publiek – zich volledig overgaf aan dit talent. Woodie Smalls was de dirigent, het aanwezige publiek de speelpoppen.

Het was dan ook met gepaste trots dat we dit talent mochten aanschouwen. De eenzame rode duivelsfan, die toch nog de moed bijeen geraapt had om een truitje van de nationale ploeg te dragen, pinkte stiekem een traan weg. We hadden één dag na de Wales-vernedering toch nog één reden om als Belg trots te zijn.

4 juli 2016
Joris Roobroeck