Pukkelpop 2016: Lone Weinig volk voor machtige show

18 Augustus 2016 - Kiewit, Hasselt
Pukkelpop 2016: Lone
Kiezen is verliezen, zeggen ze wel eens. Wij kozen op zaterdagmiddag voor Lone, de electronische duizendpoot die hiphop, electronica, idm en jungle mengt tot een heerlijk blinkend laagje glazuur. Met Anderson. Paak op het hoofdpodium een gewaagde keuze, dat gelukkig voor ons op een gelijkspel is geëindigd.

Amper journalisten aanwezig bij Lone, en enkele minuten voor aanvangstijd kon je de mensen in de Castello op één hand tellen. Geen wonder dus dat Lone, samen met zijn live-drummer en lichtverantwoordelijke, even fronsten toen ze het podium opwandelden. Maar niemand is ooit doodgegaan van wat meer dansruimte, en naar het einde toe leek de tent dan toch voor de helft gevuld. Ruimschoots te laat trouwens, jongens en meisjes.

Echt op dreef kwamen ze nooit. De energieke drummer, die op Youtubebeelden de ene drumbreak na de andere gezwind mee sloeg, hield het op Pukkelpop sober. Hij besliste nog steeds hoe hoog de polsslag ging van de groep, maar het werd eerder die van een pacemaker dan die na een tweehonderd meter spurt op de Olympische spelen. Ook Lone zelf hield het sober met zijn effecten: maar hun live-optreden stond er wel, zonder twijfel.

Meerwaarde daarvan is de indrukwekkende lichtshow die op de achtergrond plaatsvond. Geen goedkope schaduwdansende vrouwen of een semi-griezelige clown, zoals bij The Chemical Brothers, of het 3-D effect dat Noel Gallagher het Mainstage publiek tot kotsend toe in hun strot wilde rammen. Maar een indrukwekkend kluwen van cartooneske figuren, kleurrijke draden  en wolken die perfect aanleunden bij de soms hallucinerende muziek van Lone zelf. Of zoals de lichtman al snel zelf het goede voorbeeld bij gaf: daar steken we graag een joint bij op.

Lone nam ons mee door de beste nummers uit zijn repertoire. Een lange intro, om de mensen die de onverwachte zonnestralen tot zich namen, aan te zetten om toch eens naar binnen te komen kijken. 2 is 8 was voer voor de hiphoppers die graag het handje op en neer zwiepen. Ongegeneerd staan raven konden we tijdens een mooie versie van Airglow Fires en het uitermate dansbare Pineapple Crush. Maar het echte feest leek los te barsten wanneer hij zijn jungle nummers uithaalde uit zijn nieuwste worp ‘Levitate’. Vapour Trail begon nog gemoedelijk, maar Alpha Wheel en vooral Backtail Was Heavy waren even genoeglijk als het uit de neus halen van een harde snotkorst na een uit de hand gelopen coke avond.

Hadden we nu achteraf spijt dat we Anderson.Paak niet hebben gezien, terwijl hij door verschillende media wordt omschreven als de live-act van 2016? Neen, want we hadden hem al goedgekeurd in de Botanique eerder dit jaar. Had Lone wat meer volk mogen hebben? Zeker en vast. Niet alleen om zijn pruillip tijdens het optreden weg te toveren, maar vooral omdat ze zelfs met halve goesting een topoptreden kunnen neerzetten.


August 23, 2016
Joris Roobroeck