ToutPartout labelnight - Topspits beslist zwakke match

, 2 juli 2018

Ten slotte verlieten wij goed op tijd de Orangerie om een mooi plekje te bemachtigen tijdens Phosphorescent. De Amerikaanse singer-songwriter is eigenlijk gewoon een Engelstalige kleinkunstenaar. Hij zingt met gitaar in de hand, beschikt over een geweldige frasering (denk maar aan A Picture Of Our Torn Up Praise), schrijft prachtige teksten en heeft een baard. Bovendien is hij ongemeen authentiek, en welke kleinkunstenaar is dat niet…

Misschien was hij deze keer niet altijd even sterk als de vorige keer dat we hem zagen, maar nummers als Wolves of Reasons To Quit maken steeds weer een verpletterend intieme indruk. Matthew Houck pakte bovendien uit met enkele songs van Willie Nelson en was niet te beroerd om tijdens de bis in te gaan op een verzoekje uit het publiek. We kregen dan ook een prachtige versie van Can I Sleep Into Your Arms voorgeschoteld.

En toen de jongens van Deer Tick spontaan op het podium wat kwamen meeneuriën, voelden we dat Phosphorescent alleen maar respect verdient. Want topspitsen als Matthew Houck zijn er om in de zwakkere wedstrijden alsnog de volle buit binnen te halen.

4 december 2009
Mattias Devriendt