The Wombats Bommetje!

Handelsbeurs, Gent
The Wombats
Vandaag op het programma in de Handelsbeurs: twee bands die een cameo hadden in Neighbours! Het ideale alternatief voor een zondagavond voor de beeldbuis, zo lijkt het. Het treft dat The Wombats met hun debuut-cd ‘The Wombats Proudly Present: A Guide to Love, Loss & Desperation’ een van de meest verfrissend rockalbums van 2007 op hun palmares hebben staan, want voor minder dan dat geven we Witse niet op!


De opener, het Australische Kitchen Knife Wife valt dik tegen. Goede muziek misschien voor huismoeders die al strijkend hun favoriete soap volgen op tv, maar een regelrechte afknapper als voorprogramma van The Wombats. Saaie, voorspelbare rock die het niet tot in de halve finale van de rock rally zou maken. Even lijkt het erop dat een gesprongen bassnaar een vroegtijdig einde brengt, maar dat is zonder het behulpzame hoofdprogramma gerekend, dat voor een reservestuk zorgt.

Alle zorgen zijn meteen verdwenen van zodra The Wombats hun a capella doo-wop Tales Of Girls, Boys And Marsupials inzetten. Het trio heeft al maanden touren achter de rug, maar ze geven zich van het begin tot het eind voor 120 procent. Tijdens Kill The Director gaat de zaal voor het eerst aan het dansen, en het opvallend jonge publiek laat zich luidkeels horen. 

De gigantische opblaasbare wombat met dito zonnebril is eigenlijk wat misplaatst op het podium van deze voorname zaal, maar het is allemaal deel van het plezier. The Wombats bieden een goed uur puur escapisme, gebracht met een aanstekelijke toewijding die je niet vaak meer ziet. Matthew Murphy zingt typisch Britse bitterzoete teksten, uit het leven gegrepen en zelfs de talloze ooh’s en aah’s klinken alsof ze recht uit zijn hart komen. 

“If this will make mom and dad proud, I’m happy to take plan B” klinkt het in How To Pack Your Bags And Leave, een van de twee nagelnieuwe nummers die de groep speelt. Circuit Board City, het tweede nieuwe nummer en tevens de toekomstige single gepland voor een release in februari is geen klapper zoals de afsluiter Let’s Dance To Joy Division, maar is wel een geschikte teaser voor meer nieuw Wombats werk.

De geautomatiseerde dansende hond, de nieuwe mascotte van de groep, mag in de bissen een laatste keer van jetje geven in een welverdiende, korte bisronde. My First Wedding wordt gevolgd door Backfire At The Disco, het feestelijke bommetje dat iedereen rond het zwembad natplonst en achter laat met een brede glimlach. En dat allemaal op een regenachtige zondagavond.

November 8, 2008
Kristiaan Art