Maanrockrally
Ten Vrede was een zomerzoete cocktail!
Joke Staelens
Koning Albertplein, Mechelen — 21 juni 2004
Ten Vrede stond dit jaar helemaal in het teken van de gevolgen van de oorlog, en -hoe kan het ook anders- riep op tot vrede.
Het festival was al bezig van de donderdag en eindigde de zondag. Maar op de zaterdag stonden de toppers zoals Gabriel Rios, Postmen, Flip Kowlier, geprogrammeerd. Dus besloot ik maar op die dag een kijkje te gaan nemen.
Om 14.00h begon het festival en de presentatie werd verzorgd door Kamagurka en Herr Seele. Een eerste klassieke, muzikale opening van de Speelschare + jongerenkoor van de lokale scholen. Ze wisten ons niet echt te bekoren: het was nog vroeg op de dag en met de grotere namen op het affiche in ons achterhoofd lag van meet af aan de lat enorm hoog. De eerste naam die ik wou zien was toch wel Gabriel Rios, maar daar was nog wat tijd tussen, dus besloten we maar eens het festivalterrein te verkennen. Er was constant randanimatie op het middenpodium. De ene keer een pozievoordracht, dan weer volksdansvoorstelling van Oost-Europese landen, dan bracht de cinemobiel ons beelden van oorlogstoestanden Kortom er was altijd wel iets te beleven op het terrein.
Dan maar tijd om Gabriel Rios een bezoekje te brengen. Ik had niet echt veel vooroordelen over de man van Puertoricaanse afkomst. Wel verwachtte ik veel van Broad Daylight maar voor de rest liet ik alles op mij afkomen. En wat voor een zomerse cocktail bracht hij! Lekkere zuiderse salsaritmes met zwoele gitaren er tussendoor. De zwarte schone backing vocal die hij had meegebracht, paste helemaal in het plaatje. Het publiek reageerde er ook gepast op en iedereen begon spontaan mee te dansen, op een paar jongens na dan die meer oog hadden voor de zwarte schone naast Gabriel.
Ja, Gabriel Rios was geslaagd en zorgde voor een betere opening van het festival dan de Speelschare. Nog wat wachten op Postmen en ondertussen afzakken naar de dranktent. De weide was ondertussen al aardig gevuld en het zonnetje brandde. Een betere dag als deze had de organisatie zich niet kunnen voorstellen.
18.15h : Tijd voor Postmen. Ik had ze al een keer gezien, maar gelukkig was dat al een eindje geleden, zodat ik nog ten volle kon genieten van hun optreden. En ze waren goed! Het publiek werd helemaal hun publiek. Vooral door hun interactie When we say Post, you say Men, PostMen. En er werd weer gedanst op hun hiphop, reggae-getinte nummers. Postmen: ook goedgekeurd.
21.00h : Tijd voor Flip Kowlier. Maar wat een aankondiging van Herr Seele! Hij verraste ons met een stripact. Sommige wendden hun hoofd af, anderen keken dan weer vol bewondering toe. Herr Seele in slip vs. Stoel: een erotische film was er niets bij, vergeleken met zijn tongzoenkunsten met een stoelpoot. De rest laat ik aan jullie verbeelding over Dan maar Flip Kowlier op het podium laten komen, want het publiek werd erg ongeduldig. Iedereen zong mee en het werd een echt feestje. Flip besloot maar het voorbeeld van Herr Seele te volgen en trok ook zijn broek af. Dit keer meer ogen in de tent vol bewondering. Maar hij besloot hem toch maar weer aan te doen onder het voorwendsel dat zijn ouders verkeerde gedachten van hem zouden krijgen. Tot daar, we hadden nu toch al eens Flips kont gezien, en wie kan ons dat nazeggen?
In de fik, Bjistje in min uofd Angelo en Angelique: het was allemaal goed! Typisch Flip, maar toch zo lekker!
Dan nog een afsluiter van The Kelly Family, maar omdat dit totaal mijn stijl niet is en ik er alleen maar negatieve commentaren over zou kunnen neerpennen, zeg ik er dan liever niets over. Tijd voor de dranktent en huiswaarts dan maar

