Etoiles Polaires Montréal - Bon Iver
Baslijnen op speed
Mieke Meskens
Vooruit Kunstencentrum, Gent — 10 januari 2009
De Brit Tom Jenkinson wordt vaak een pionier in de elektronische muziekscene genoemd. Zijn genre kan je moeilijk classificeren, maar laten we het een mix van drum ’n bass, acid house en Intelligent Dance music noemen. Zijn soloproject Squarepusher bestaat inmiddels al 12 jaar en was deze zondag pas voor de eerste keer te zien in ons Belgenland dankzij evenementenorganisatie Democrazy. Een unieke ervaring? Jazeker. Een geweldige ervaring? Misschien.
De nog tamelijk onbekende Brit Nathan Fake had de eer Squarepusher te mogen ondersteunen als voorprogramma. Uit zijn muziek kwam een elektronisch spanningsveld voort waarin verschillende noises het tegen elkaar opnamen. Hij bouwde steeds toe naar een hoogtepunt, maar eens hij dat bijna bereikte, was plots het einde van de song nabij. Die originele stijl leverde toch geen frustraties op. Integendeel. Het publiek bleef nog wat afwezig, maar Nathan Fake zorgde alvast voor een gemoedelijke sfeer in de volle Vooruitzaal.
Het echte feest begon met Squarepusher. Hij zette met zijn eerste nummer Star Time 2 meteen de toon voor het hele concert: snelle baslijnen versierd met special effects (Jenkinson had talrijke pedalen op de grond staan), digitale samples van Intelligent Dance Music op de achtergrond. Nadien kwamen er ook nog hypersnelle live drumritmes aan te pas. Ook de baslijnen vlogen voorbij in hevig tempo. Het leek of ook de muziekwereld zijn toevlucht had gezocht tot EPO om sneller te kunnen presteren. Dat gevoel werd nog eens extra benadrukt toen er plots acid housebeats aan de muziek werden toegevoegd.
Er was ook een moment dat de IDM-samples werden uitgeschakeld en het enkel ging tussen de basgitaar van Jenkinson en de drummer. Niet dat we geen respect hebben voor wat zij presteerden, maar de act gaf ons het gevoel dat we op een metalconcert terechtgekomen waren. Wij dachten dat het hier om de elektronische muziekscene ging. Ook bij andere nummers hadden we dat gevoel. De basgitaar en drums stonden zo luid dat de nauwkeurig geproducete elektronische klanken geen kans kregen.
Het publiek reageerde twijfelend op de nieuwe nummers van Squarepushers recentste album ‘Just A Souvenir’. Enkel bekende deuntjes als The Modern Bass Guitar werden met veel gejuich onthaald. Squarepusher is helemaal geen slechte muzikant. Je moet zelfs gek zijn om een hele tijd nummers met een dergelijk tempo te maken. Bovendien creëert hij een nieuwe dimensie voor genres als Jungle en Drum ’n Bass. Maar de constante van de basgitaar werd bij momenten heel eentonig. Nog een geluk dat de bisnummers de teleurstelling iets of wat compenseerden.