Novastar De wederopstanding

Ancienne Belgique, Brussel
Novastar
We hebben er lang op moeten wachten, maar Novastar staat er weer. 'Almost Bangor', de nieuwe cd laat een herboren Joost Zweegers horen die een moeilijke periode achter zich laat met tien ijzersterke songs. De medische martelgang is achter de rug en ook de demonen lijken terug onder controle. Het eerste optreden in de AB in bijna vijf jaar baadt in een sfeer van triomf. Een overwinning voor de mens achter Novastar, maar ook voor het lied en livemuziek in het algemeen.


De avond begint met een raadsel. Hoe is Matthias Sturm in godsnaam in het voorprogramma van Novastar beland? Al van bij het eerste nummer is het duidelijk dat deze Duitse singer-songwriter het cafécircuit nog niet ontgroeid is. Zowel zijn muzikanten als zijn songs klinken amateuristisch over de gehele lijn. Het niveau zakt tijdens de korte set steeds verder richting het absolute nulpunt. De stemming van het publiek om ons heen wisselt tussen gevoelens van verbijstering, medelijden en hilariteit. 

Even later komt de hoofdact het podium bijna onopgemerkt opgewandeld. Zonder een woordje uitleg zet de band drie nummers van de nieuwe plaat in, en het is er pal op. De nieuwe nummers zijn ondertussen gekend bij de fans, maar de gretigheid en frisse aanpak waarmee ze live neergezet worden doen het water in de mond lopen.

De enige oude bekende naast Joost Zweegers in de vierkoppige bezetting is Karel De Backer, nog steeds de beste drummer van België. Maar zijn twee nieuwe collega’s hebben geen enkele moeite om hem bij te benen, of om op de muzikale aanwijzingen van hun veeleisende werkgever in te gaan. Als hij zou kunnen, zou Joost Zweegers alle instrumenten zelf bespelen, zo lijkt het. Hij dirigeert de andere muzikanten met niet mis te verstane gebaren, en neemt zelf drie verschillende instrumenten ter hand. Vooral zijn basspel, bij vergeten pareltjes als Smooth Flavours en Do Run, is verrukkelijk.

Ook in de intiemere intermezzo’s is het meesterschap van Zweegers overduidelijk. Het prachtige pianolied Sundance gaat al mee sinds de solo-theatertournee van 2002, maar heeft nog niets van zeggenschap ingeboet. Making Waves en All Day Long speelt hij solo op gitaar en tijdens Mars Needs Woman richt hij zich onversterkt tot het publiek dat heel zachtjes mee zingt om de man niet te overstemmen. Kippenvel voor iedereen, op en voor het podium.

De nieuwe arrangementen van de oude nummers zijn top, en in de tweede helft van het optreden komen zo goed als alle hits aan bod. Maar toch zijn het de sprankelende, virtuoos gespeelde nieuwe nummers die ons het meest bijblijven. Novastar is klaar voor de festivals en de grotere zalen, zoveel is duidelijk. En laat daarna een nieuwe theatertournee maar komen. Deze muziek verdient het om aandachtig beluisterd te worden.

November 8, 2008
Kristiaan Art