Messthetics - De bel van Fugazi als enige knipoog naar het verleden

Magasin4, 7 februari 2019

Er hing een zekere spanning in Magasin 4 even voor negen uur. Zodadelijk zou de ritmesectie van het legendarisch Fugazi nog eens samen op een podium staan. Op dat podium was er van spanning weinig te bespeuren: Messthetics leek vooral voor het plezier te spelen, en dat hielp het publiek door een eerder compromisloze instrumentale set.

Tussen 1987 en 2002 moesten bassist Joe Lally en drummer Brendan Canty bij Fugazi optornen tegen twee gitaristen, in Brussel hadden ze enkel Anthony Pirog tegenover hen. Toch leek de achtarmige gitaarvirtuoos zich niet zomaar gewonnnen te geven in de noisestrijd. Wij waren een uur lang toeschouwers van een heerlijk jam van drie muzikanten die nu eens retestrak op elkaar ingespeeld leken, dan weer frivool aan het improviseren gingen.

Gaandeweg vergaten we dat we naar de helft van Fugazi stonden te kijken en laafden we ons aan de opwindende sound van Messthetics. Hoewel, telkens we Brendan Canty zijn drumstick tegen de kerkklok naast zijn drumkit hoorden tikken die we uit een ver verleden herkenden, voelden we ons toch even een paar decennia jonger.

Brendan Canty verklaarde zijn liefde aan Magasin 4, Joe Lally had het even over de toestand van de wereld. “We staan op een kruispunt en als we niet allemaal samen iets ondernemen, gaat de boel om zeep”, schopte hij ons geweten. “Maar het verdwijnen van de mensheid en het rustig verdertollen van de aardbol, is voor mij een perfect aanvaardbaar scenario”, voegde hij er laconiek aan toe. Waar de band zich evenmin iets van aantrok, is de strenge “22h00” curfew die geldt in Magasin 4. Toen de set er rond tien uur op zat, hielden Messthetics zich niet in om er nog een kwartier aan te breien. 

Naar het schijnt mondt een etentje van de vier ex-Fugazi leden in Washington DC al eens uit in een potje samen musiceren, maar zowel Lally als Ian MacKaye zien de kans op een reünie als zo goed als onbestaande. Als dat betekent dat Messthetics dan meer tijd hebben om te toeren, dan vinden wij dat helemaal niet zo erg!

 

10 februari 2019
Christophe Demunter