Marilyn Manson

Getalenteerd volksmenner

Jan Vael
Vorst Nationaal, Brussel8 november 2008

Draai het of keer het zoals je wil, Marilyn Manson is en blijft een tot de verbeelding sprekende figuur binnen de hedendaagse rockmuziek. Ondanks een eerder teleurstellend nieuw album (‘Eat Me, Drink Me’) en een dito optreden op Rock Werchter de voorbije zomer, slaagde de man er dinsdag toch maar weer mooi in om Vorst Nationaal bijna helemaal te doen vollopen. Choqueren deed hij ons niet echt, maar we keerden wel met een tevreden glimlach huiswaarts na afloop van zijn show.

Turbonegro mocht als voorprogramma het binnenstromende publiek opwarmen. Deze zeskoppige Noorse band met gewild grappig imago en hardnekkige fanclub (de zogenaamde Turbojugend) speelt naar eigen zeggen “deathpunk”, zijnde een soort van rauwe garage punkrock-’n-roll. Live slaat die formule, dankzij het entertainmentgehalte van frontman Hank Von Helvete en enkele leuke meezingers, wonderwel aan.

Marilyn Manson
 
Een uitgekiend imago als (één der) sleutel(s) tot een succesformule, daar weet ‘Antichrist Superstar’ Marilyn Manson (geboren als Brian Hugh Warner) zonder twijfel ook één en ander vanaf. Met zijn expliciete teksten en extravagante verschijning heeft de man sedert de tweede helft van de jaren negentig een grote schare trouwe fans om zich heen verzameld. Hij schuwt de controverse niet en laat niet na om de uitwassen van de Amerikaanse maatschappij op choquerende wijze te hekelen. Wat al meermaals flink wat stof deed opwaaien. En we zouden het bijna vergeten: aan het handje van Trent Reznor (Nine Inch Nails), die de groep een platencontract aanbiedt op zijn Nothing-label, vindt Marilyn Manson ook al gauw de weg naar het brede publiek en de top van de hitlijsten. 
 
In Vorst kregen we heel wat van die hits te horen, reeds van bij aanvang van Mansons optreden. Disposable Teens en moBSCENE werden enthousiast verwelkomd en meegezongen. De übergod van de shockrock ontpopte zich tot een getalenteerd volksmenner die zichtbaar genoot van zijn succes. Muzikaal werden alle registers opengetrokken en genoten we van de trefzekere combinatie van glamrock, industriële metal en gotische pop waaraan Manson zijn populariteit mee te danken heeft. Vele nummers werden aaneengelast door fragmenten uit filmdialogen, wat de ex van Dita Von Teese dan weer de gelegenheid gaf zich in een andere outfit te hullen. 
 
 Doordat de nadruk op de hits en dus niet zozeer op het nieuwe album ‘Eat Me, Drink Me’ lag, amuseerden we ons dinsdagavond een pak beter dan we vooraf gevreesd hadden. Tot de hoogtepunten behoorden onder meer de nog altijd indrukwekkende cover van Eurythmics’ Sweet Dreams (Are Made Of This), The Dope Show, het recente Heart-shaped Glasses en bisnummer The Beautiful People. Maar ook op visueel gebied kregen we af en toe een mooi stukje spektakel voorgeschoteld: de twee meter hoge stoel waarop Warner lag te kronkelen, het hydraulische platform waarop hij plots ten hemel steeg, de door een robot aangedreven levensgrote pop die hij onthoofdde, … . Het droeg allemaal op zijn eigen manier bij tot het onmiskenbare showelement van dit concert, dat ons in de eerste plaats liet kennismaken met een begenadigd performer.
← Terug naar overzicht