Lightspeed Champion
Zonder strijkers gaat ook
Kristiaan Art
Ancienne Belgique, Brussel — 8 november 2008
Test Icicles, een enorm gehypte Britse band die in 2006 een paar maanden na de release van hun debuut al de geest gaf, was het startschot voor de nurave. De tweeëntwintigjarige gitarist van het trio, Dev Hynes, sloeg met zijn soloproject Lightspeed Champion een compleet andere weg in. Hij nam zijn debuutplaat 'Falling Off The Lavender Bridge' op met de producer van het Amerikaanse Saddle Creeklabel, en kwam op de proppen met een breed georkestreerde popplaat die fans van Bright Eyes zeker niet onberoerd zal laten.
Voor zijn eerste optreden op Belgische bodem kwam hij naar de Ab-Club waar hij met Test Icicles normaal gezien ook had moeten spelen, maar dat optreden werd door de split afgelast. In het voorprogramma konden we kennismaken met Elvy, een Naamse singersongwriter die we ook al aan het werk zagen op ABBota een paar weken geleden. De bebaarde man heeft enkele leuke liedjes in zijn repertoire, maar zijn hoge stem mist karakter om lang te kunnen boeien.
Tegen het moment dat Hynes op het podium verscheen met zijn driekoppige band, was de club aardig volgelopen. Hij liet zich bijstaan door een violist (ex-Hope Of The States), een gitarist (van The Train Chronicles) en een potige drumster. Ondanks het vakmanschap van de muzikanten was het niet evident om de nummers van gepaste arrangementen te voorzien. Op plaat zijn er in vrijwel ieder nummer strijkers te horen, en het livegeluid klinkt een stuk directer.
Misschien lag het aan het feit dat de band al een maand niet meer samen gespeeld had, maar het duurde even voor alles op zijn plaats viel. Eenmaal op gang werden de verwachtingen die wij hadden, toch mooi ingelost. De toevoeging van twee nieuwe nummers (Fucksucker en Madame Van Damme) en een onuitgebrachte oldie zorgden voor een goede afwisseling van oud en nieuw. Hynes speelde ook twee covers van zijn favoriete band Weezer (Perfect Situation en Buddy Holly) en een versie van Heart In A Cage van The Strokes.
Het publiek riep de band terecht twee keer terug het podium op. Tot grote verbazing van de zanger, die al op weg was naar de kleedkamer. De tourmanager moest hem op zijn gsm bellen om hem te wijzen op het feit dat het publiek om een tweede bisronde aan het roepen was. Iedereen tevreden dus op deze Paaszondag.