IAM

Rappende bejaarden

Niel Van Herck
Ancienne Belgique, Brussel8 november 2008

Jong geleerd is oud gedaan! Oude wijn smaakt veel beter. Zoals de ouden zongen, piepen de jongen. Op een oude fiets moet je leren rijden. Wie een scheet laat in de kerk, is doof of heeft lef. Op die laatste na, allen oude spreekwoorden die pro de oudere generaties spreken. Nog niet overtuigd? Dan had je er bij moeten zijn op het concert van Iam!


De deuren waren nog maar open of Said stond al op het podium te popelen om het publiek te overtuigen van zijn kunnen. Deze Franse soulzanger met Afrikaanse roots is stilaan aan het doorbreken in Frankrijk, maar in België is hij echter nog een nobele onbekende. Zijn warme stem, gecombineerd met simpele beats sloeg echter meteen aan. Le Temps Passe, zijn hitje momenteel, was het ideale borrelhapje om de honger van het publiek op te wekken.

IAM
 
Een keuring van de zaal gaf toch een atypisch beeld van een Frans rapconcert. Weinig vreemdelingen, weinig jonge heethoofden en veel twintigers en dertigers. Iam bestaat al een goede twintig jaar en al hun grootste hits dateren dan ook van zo’n tien jaar geleden. Daarnaast hanteren ze minder opruiende taal als hun jongere collega's. Aangezien er sinds kort een rookverbod geldt in de AB, was de zaal ook niet ondergedompeld in een enorme rookwalm en cannabisgeur. Een gezonde avond dus. Enig nadeel van die maatregel is dat die zweterige oksels van de persoon voor je wel heel erg ruikbaar zijn.
 
De lichten doofden, een kungfu-sample speelde en het publiek werd gek. Akhenaton, Shurik’n, Freeman en Khepher verschenen ten tonele met een wolk ontzag om hen heen. Dit zijn de vaders van de Franse rap! In de middeleeuwen zou iedereen knielen en het hoofd eerbiedig buigen, vandaag de dag schreeuwt iedereen zich de longen uit het lijf en gooit de persoon voor je zijn armen in de lucht.
 
De veertigers staken meteen van wal met enkele klassiekers, maar ook met nummers uit het pas verschenen album ‘Saison 5’. De energie en de souplesse is misschien wat verdwenen bij de Franse meesters, maar de skills, de schitterende beats en de maatschappijkritische teksten zijn er zeker nog. Akhenaton heeft nog steeds snoeiharde rijmtechnieken, Shurik’n straalde bij zijn solonummers Lettre Ouverte en Samurai en Freeman bewijst nog steeds over die enorm opzwepende stem te beschikken. Bladi, met sample van Cheb Khaled was trouwens een waar kippenvelmoment. Enkel Khepher stond er wat bij voor spek en bonen. Meer dan wat meelippen deed hij niet.
 
 Bij Petit Frère en een remix van Je Danse Le Mia, waarbij Said nog even het podium op mocht, werd iedereen ondergedompeld in een nostalgisch vat. De lichten doofden opnieuw en deze keer speelde een Star Wars-sample. De Franse rappers kwamen opnieuw het podium op, elk met een lightsabre in de hand. Nog meer nostalgie! Na de belofte in december zeker terug te komen, doofden de lichten definitief. Oud, maar nog lang niet versleten!
← Terug naar overzicht