Headlights + Lemon + Maximus - Halogeenlampen in spe

, 2 juli 2018

Onbekend is nog steeds onbemind. Zelfs na verwoede pogingen om de zaal toch een beetje gevuld te krijgen door tickets te verkopen aan een symbolische euro, was de Handelsbeurs nog niet eens halfvol. De fanbase van Headlights heeft dus duidelijk nog groeipotentieel. Het leek er zelfs op dat er meer toeschouwers waren gekomen voor Lemon dan voor de headliner. Misschien iets om over na te denken de volgende keer, heren programmatoren?

 





Er was trouwens nog meer jong talent te bewonderen. Maximus, de band rond singer-songwriter Yannick Uyttenhove, mocht de spits afbijten. De combinatie van drums, bas en toetsen had iets weg van Ben Folds, al lagen de accenten toch een tikkeltje anders. Uyttenhove zelf dicteerde met (elektrische of contra-) bas de wet, terwijl de toetsen enkel als invulling fungeerden. De songs klonken soms tegendraads en prikkelden de nieuwsgierigheid. Ook de cover van John Farnhams You’re The Voice paste mooi tussen het eigen repertoire. Aan het bekken trekken te zien, amuseerden de heren zich trouwens kostelijk, hetgeen dan weer zijn weerslag had op het publiek.

 

Maar het was duidelijk dat het grootste deel van de toeschouwers hun euro hadden ingezet op Lemon. Met een nieuwe plaat (‘Endless Days’) onder de arm en enkele radiohitjes op de setlist werd de zaal netjes ingepakt. Opener Summer Ghosts, nieuwe single Man In Control en de beide songs (Stay With Me en Blind) uit de soundtrack van ‘Kinderen van Dewindt’ lagen lekker in het oor. Bovendien speelde de groep compact en verzorgd. Hier en daar waren er trouwens meisjes die de songs woord voor woord meelipten.

 

Het leek echter allemaal zo frisgewassen, zo proper, zo braaf en het nieuwe was er na een vijftal nummers vanaf. Enkel de wat grovere hark die werd bovengehaald voor een song als Invincible kon ons daarna nog doen opkijken. Dit was popmuziek voor de liefhebbers van het afgeborstelde genre. Respect voor de songs, maar ietwat meer avontuur en experiment had de set geen kwaad gedaan.

 

Uit Champaign, Illinois komen ze, het trio dat zich Headlights noemt en eigenlijk helemaal niet past binnen het Amerikaanse popidioom. Op plaat heeft de groep iets van Belle & Sebastian, maar op het podium krijgt de band met een extra bassist en gitarist een bijkomende dimensie.

 

De muziek wordt meteen iets donkerder, heeft meer scherpe kantjes. Dat werd al duidelijk bij het eerste nummer, Get Your Head Around It, dat dreef op dreunende baseffecten. De vocale harmonieën van zangeres-toetseniste Erin Fein en zanger-gitarist Tristan Wraight in combinatie met een setlist waarin de nodige variatie zat – van duistere momenten tot feelgoodsongs als Cherry Tulips – hielden de aandacht moeiteloos vast.

 
Het was een lange avond, maar uiteindelijk bleek de inspanning de moeite waard. Op het ogenblik zijn Headlights nog maar waaklichtjes, maar de accu lijkt voorzien voor stevige halogeenlampen.
8 november 2008
Patrick Van Gestel (Foto's: Max Van Sande)