Grizzly Bear
In de ban van de beer
Debby Vervoort
Ancienne Belgique, Brussel — 8 november 2008
Terwijl het op het gelijkvloers in de AB storm loopt voor een koor met twijfelachtige reputatie en de grijze haren niet meer te tellen zijn, vluchten wij de trap op naar boven. De AB Club garandeert ons weer een smaakvolle avond. Cortney Tidwell uit Nashville, een illustere onbekende voor ons, stelt haar country-ep voor. En Grizzly Bear, een van de revelaties van het jaar, vond het hoog tijd om een volwaardige plaat uit te brengen.
Op de affiche van de AB Club lezen we dat het een double bill betreft. Toch wordt het al snel duidelijk dat iedereen voor Grizzly Bear komt, en dat heeft Cortney maar al te best door. Echt vol kan je de club niet noemen, wij schatten dat er zo’n dertig nieuwsgierigen zijn opgedaagd om het voorprogramma te bekijken. Toch laat deze bescheiden vrouw het niet aan haar hart komen. Erg bekend is ze dan ook niet in onze contreien.
De dame uit Nashville heeft een lieve stem die bij momenten ook vervaarlijk kan uithalen. Een weinig fraaie term om haar présence te omschrijven zou “schattig” zijn. Joanna Newsom in een country-uitvoering maar dan met een minder scherpe stem. Ze is duidelijk verlegen en veel bindteksten komen er dan ook niet aan te pas. De weinige pogingen die ze doet om contact te leggen met het publiek zijn veelal onverstaanbaar en het plafond blijkt tijdens het zingen van haar nummers hoogst interessant.
Cortney en haar vierkoppige band brengen warme popsongs die vaak naar country neigen. Op plaat hoor je de invloeden van shoegaze en jazz, maar live is daar nog maar weinig van te merken. De nummers klinken verre van vernieuwend. Soms zijn ze ingetogen en rustig, dan weer vrolijk en meeslepend, maar steeds onschuldig. Of deze band ooit zal doorbreken is nog maar de vraag. Aan talent ontbreekt het hen niet, maar live een echt uniek geluid produceren zit er voorlopig niet in. Een brave set.
Inmiddels is de Club goed gevuld geraakt voor Grizzly Bear. De Amerikanen hebben sinds hun vorige doortocht door Europa duidelijk aan populariteit gewonnen. De release van hun nieuwe album ‘Yellow House’ zit hier ongetwijfeld voor iets tussen. Waar hun vorige album nog sober en lo-fi klonk (Grizzly Bear was toen slechts een eenmansband), klinkt het nieuwe album veel voller. Er is plaats voor meerdere lagen van instrumenten en stemeffecten en alles klinkt opvallend warmer.
Het is geen sinecure om de effecten van het album live na te bootsen omwille van de vele instrumenten die gebruikt worden. Multi-instrumentalist van dienst, Chris Taylor, heeft zijn handen vol met het wisselen van gitaar naar dwarsfluit, klarinet en blokfluit, terwijl hij ook nog eens moet zingen. Al is hij soms maar net op tijd terug aan de microfoon, hij slaagt hier wonderwel in.
Uit het nieuwe album brengt Grizzly Bear onder andere Knife en On A Neck On A Spit. Ook nummers uit de oude doos worden niet geschuwd. Ze kregen echter een grondige poetsbeurt, want nummers die eerst alleen door Edward gespeeld werden, moeten nu door vier personen gebracht worden. Niet alle nummers hebben deze make-over overleefd. Elektrische gitaren verstoren meermaals de rust en subtiele effecten die we op plaat hoorden. Fix It, een nummer dat het vooral moet hebben van zijn zachte opbouw met een minimum aan hulpmiddelen om daarna melodieus en aanstekelijk te eindigen, gaat compleet de mist in door het overmatige gebruik aan instrumenten.
Toch is dit geen domper op de feestvreugde. Grizzly Bear bewijst een getalenteerde band te zijn die het afgelopen jaar veel heeft geleerd. Een uur lang weten ze ons in de ban te houden. In het voorjaar stonden ze nog ietwat onwennig in het STUK in Leuven, vandaag stralen ze zelfverzekerdheid en ervaring uit. Ze weten goed waarmee ze bezig zijn en staan er helemaal achter. Een bisnummer kan er helaas niet meer vanaf. Het is zelfs gedaan met spelen voor de rest van het jaar, want achteraf vernemen we dat het tourbusje van de band leeggeroofd werd in Brussel, en ze bijgevolg hun latere concerten moeten afgelasten. Wij hopen dat hun spaarvarken hen snel enkele nieuwe gitaren toestopt en we hen in het voorjaar opnieuw met open armen kunnen verwelkomen.

