Flanders Folk Awards - Verbinding troef

Ancienne Belgique, 3 februari 2026

Sociale media zijn voor ons een enigszins vreemde wereld, maar zelfs op de gewone internetnieuwskanalen kan men er dezer dagen niet aan ontsnappen: van overal flitsen foto’s van sterren, doorgaans aan de zijde van al dan niet fake partners in de meest uitdagende, hoogst belachelijke, zelden stijlvolle maar immer wanstaltig dure outfits, langs een eindeloze rode loper op onze schermen. "Wie kijkt daarnaar" vragen wij ons soms wel eens af. Verder gaan we er niet op in. Precies omdat het contrast met de Flanders Folk Awards zo onoverbrugbaar lijkt.

Authenticiteit, gemeende waardering en oprechte gelukwensen voor de overwinnaars of voor de gelauwerde Vera Coomans, mijlenver van de schijnwerpers, dat is het recept van deze ceremonie. En geloof ons: we kijken er elk jaar naar uit.

De opening was al meteen een zeer aangename verrassing: Kadril viert dit jaar het vijftigjarig bestaan en mocht dit feestjaar komen aftrappen voor een afgeladen AB Club. Meteen daarna trok de stoet van awardwinnaars zich op gang, zonder al te veel poespas. Wat ons daarbij opviel, was de steeds toenemende globalisering van de Vlaamse folk. Verbinding was een woord dat af en toe viel in de speeches, maar dat was ook te zien op het podium, in de samenstelling van de folkensembles en, bovenal, in het repertoire dat uitgevoerd werd.

De Horizonaward ging naar songwriter en violiste Laura Cortese voor de intieme concertavonden, waarmee ze het voorbije jaar succes oogstte. De Californische was bijna sprakeloos, maar wel “dik tevreden” met de award. Het album van het jaar ging terecht naar Thalas, een duo met duivel-doet-al Ward Dhoore en Guus Herremans. Zowel het album als de award zijn een bekroning van een jarenlange samenwerking en vooral – aldus in het dankwoord van Dhoore – van vriendschap ! Bij wijze van overgang bracht het multi-etnische Enara Navaira een stevige scheut wereldmuziek in de ondertussen flink opgewarmde club.

Een mooi moment was de Lifetime Achievement Award voor Vera Coomans, de grande dame van onze folkscène. Haar groep Madou is een begrip in deze kringen en doet ons nog altijd denken aan heerlijke avonden op kot bij de radio. Vera was vooral dankbaar en in haar bescheidenheid betrok ze haar naaste kring mee in de bekroning. Mooi! Tenslotte was de laatste award (die voor beste live band) bestemd voor Bamako Express, een erg gemengd gezelschap dat perfect het thema van de verbinding illustreerde. Thalas kreeg de eer om het officiële gedeelte af te sluiten en de lange feestnacht in te luiden.

Even nadien zochten wij de kille Brusselse nacht op en keerden tevreden naar huis. Wij hadden vele mensen gezien die werken aan een mooie wereld en dat deed deugd!