De Mens

Om de zoveel tijd ruilen die van De Mens de zweterige rockpodia in voor de knusse gezelligheid van de Vlaamse cultuurzalen. Strak in het pak en voor een zittend publiek geven ze een aparte twist aan het rijkelijk gevuld repertoire. Maar toch zonder een greintje aan dwingendheid te verliezen. Zo ook in een uitverkochte Stadsschouwburg in Mechelen, waar Frank Vander linden met medeMensen van de partij waren voor een "Late Night" De Mens show.

De beslotenheid van zalen als de Stadsschouwburg geeft een band als De Mens in een één-maat-te-klein-pak de kans om de liedjes eens van een andere kant te benaderen. Sommige songs krijgen een andere geladenheid wanneer ze met extra subtiele keyboardpartijen en roffelende drums ingekleed worden. Nummers als Haat Je Mij Nog? (Of Ben Je Mij Al Vergeten), Soms Denk Ik Dat Ik Een Weeskind Ben of Ik Wil Niet Dat Je Het Koud Hebt konden daar hun profijt mee doen. Net als klassieker Kim Is Dood.

Andere nummers hebben alleen bestaansrecht, als ze voortgestuwd worden door een pulserende bas, mokerslagen van drums en gierende gitaren. In deze categorie stelden nieuwe nummers als Tekst en Nederlands, noch hits als Zonder Verlangen, Waar Is De Liefde?, Nooit Genoeg en En In Gent (en ook een beetje in Mechelen natuurlijk) uiteraard niet teleur. Chapeau ook dat Dit Is Mijn Huis vierendertig (34) jaar na de conceptie, er nog altijd staat als een huis (pun intended). Hulde. De avond werd afgesloten met een samenzang van band en publiek van het, zusterlijk naast Mia van Gorky, tot alternatief Vlaamsch volkslied verheven Irene.

We maken ons al op voor onze volgende afspraken met de groep op de zomerfestivals, waaronder OLT Rivierenhof (samen met Noordkaap) en Maanrock Mechelen, waar de decibels weer vrije baan krijgen. “Nooit genoeg, altijd meer, Mooier dan die mooie keer”.