De Kreuners - Op kruissnelheid voor de festivals

De Casino, Sint-Niklaas, 20 juni 2018

Hoera! Alvorens De Kreuners deze zomer weer op tal van festivals te zien zullen zijn, deden ze ook nog een tweetal clubshows ter opwarming. En eentje daarvan was in De Casino. Opgewarmd moest de zaal evenwel niet meer. Want toen we arriveerden, zat ze al bijna propvol. Ook een dag eerder, in de AB, was het zaakje trouwens uitverkocht. We kunnen dus gerust stellen dat de groep veertig jaar na zijn ontstaan nog altijd erg populair is.

De Kreuners zijn en blijven een begrip in de Belgische muziekwereld, een instituut om het met een ietwat oubollige term te zeggen. Voor hun onloochenbare verdienste voor de Vlaamse, populaire muziek werden ze in 2012 nog bekroond met een Lifetime Achievement Award tijdens de uitreiking van de MIA’s. En in datzelfde jaar speelden ze ook de laatste drie grote, uitverkochte shows in het Sportpaleis.

Nadien werd het weer even stil, maar Walter Grootaers, Axl Peleman, Ben Crabbé, Erik Wauters en Jan Van Eyken bleven elkaar regelmatig zien. Dat het muzikale bloed kruipt waar het niet gaan kan, werd algauw bewezen, want de heren doken opnieuw het repetitiekot in met als (voorlopig enige) resultaat de nieuwe single Viktoria (een cover van The Kinks).

Het hervonden spelplezier droop in Sint-Niklaas, net als het zweet, ook bijna letterlijk van de muren. Op de tonen van Start Me Up van The Rolling Stones nam het vijftal de positie in op het podium en van bij de eerste songs (Gezellig Samenzijn en Nee Oh Nee) kregen ze het Wase publiek aan het meezingen en -klappen. Het werd een feestje van herkenbaarheid met de ene hit na de andere - in de eerste helft van de show hoorden we onder meer ook Cous-Cous Kreten en het ingetogen Het Regent Meer Dan Vroeger passeren - afgewisseld met iets onbekender, maar niet minder fraai werk (Op Zoek, Radio).

Ergens halverwege het optreden verdween Walter even in de coulissen en was het aan Axl om het publiek te entertainen. Hij vroeg of we even de decibelmeter wilden testen en luider konden roepen dan de fans in Brussel, daags voordien. En zo geschiedde; of wat dacht u? Vervolgens waagden hij en Ben zich, slechts begeleid door Jan op gitaar, aan een sober duet tijdens Meisje Meisje. Naar het einde van het nummer toe deden ook Walter en Erik nog een duit in het zakje en was de band weer compleet.

Niet bepaald een muzikaal hoogtepunt te noemen, maar hierna ging het niveau van het concert weer in sneltempo in stijgende lijn. De Kreuners hebben doorheen de carrière dan ook meer dan één Nederlandstalige rockparel geschreven en daar werden we hier en nu nog eens fijntjes aan herinnerd. Het onverwoestbare Layla, het mooie Maak Me Wakker en het punky Ik Dans Wel Met Mezelf (weliswaar een cover van Generation X) vormden de prelude voor een apotheose die bol stond van jeugdsentiment voor heel wat aanwezigen. De grote hits Zo Jong, Verliefd Op Chris Lomme en Ik Wil Je werden dan ook afwisselend door de groep zelf en door het publiek gezongen!

Ook de bisreeks was erg vermakelijk. Een goede versie van Zij Heeft Stijl, één van de vroegste klassiekers, aangevuld met nog twee leuke covers: Police On My Back van The Equals en Nu Of Nooit van Tröckener Kecks. De Kreuners kunnen het nog altijd, zo bleek in De Casino, en dat zullen ze tijdens het komende festivalseizoen opnieuw ten overvloede bewijzen.

21 juni 2018
Jan Vael