Damien Rice

Singer-songwriter Damien Rice, geboren te Dublin in de harde winter van 1973 aan de oevers van de bevroren, weten wij veel – wij waren nog niet geboren – Liffey, kende zoal elke goede songwriter een ellendig hulpbehoevende jeugd en genoot sinds eind jaren 90 nationale bekendheid als lid van het bandje Juniper. In 2002 splitte het collectief en begon Damien z’n solocarrière met het gigantisch intieme ‘O’. Het duurde even voor deze prachtplaat het Europese vasteland bereikte maar ze sloeg in bepaalde ondergrondse contreien in als een tsunami. Voorwaar, er bestaan minder geslaagde solodebutanten. Laat ons een kaars branden voor de pogingen van minder fortuinlijke einzelgängers als Swinnen van bij ons en Richard Ashcroft van over het kanaal. De overige leden van Juniper vormden BellX1 en werden door Rice uitgenodigd als support voor z’n jongste tournee. Alsook wij voor de gig in Brussel, hetzij op een iets minder gelukkige zitplaats op het balkon.

Oh Damien, where art you? Op 25 maart lazen we droog op ’s mans webstek dat “na lang nadenken en veel gepalaver” een eind komt aan de professionele samenwerking met Lisa Hannigan. Dé engel der engelen onzer natste dromen zal dus niet meer present zijn op de live-optredens. Heather Nova had al een poos ons populair formuliertje C4 ontvangen sinds haar melige doortochten in Werchter, Antwerpen en Hasselt, maar dit ontslag pikken we niet zomaar. Het was mede en misschien vooral dankzij Hannigans sirenenstem dat we meteen weg waren van de band Damien Rice.



Als we even mogen, durven we over dit alles zelfs zeggen: bollocks! Is het niet de CIA, Mossad of Al Qaeda dan zeker wel het vredesoffensief in recent Noord-Iers politiek overleg dat hier een hand in heeft? Of liefdesperikelen, misschien. Schande, doodzonde en erg spijtig alleszins, dit verhaal. Meer nieuws verneemt u vast in Flair of andere Rode Lopers voor meerwaardezoekers. This has got to die, we said, this has got to stop!



Exit polls kunnen ook ónze rug op, tenzij we ze zelf organiseren natuurlijk. Doelgroep Rice-fans van het eerste uur klonk voor ons verrassend sceptisch en vernietigend na het optreden in het circus van de koning. Voor uw leesgenot en ter onzer professionalisme in bijvoeglijke naamwoorden samengevat: teleurstellend, archaïsch, egoïstisch en vooral buitengewoon hautain.



Het optreden begon nochtans veelbelovend. Damien kwam solo het met kaarsen getooide podium op, nam vóór het microstatief plaats en opende aldus akoestisch en onversterkt. Voor Elephant kwam de gehele band hem vervoegen en meenden wij op een mijlpaal in ons actief concertleven te zijn aanbeland. Wat een sound, wat een sfeer!

Naarmate het optreden vorderde werd evenwel duidelijk dat Damien Rice liefst zelf aan alle touwtjes trekt. Hijzelf speelde ritmisch op akoestische gitaar en werd hierin begeleid door z’n nederige maar puike elektrische gitarist, die op gepaste momenten knappe fills had kunnen laten horen, ware het niet dat Damien hem overstemde door op het einde en soms al in het midden van vrijwel elke song loos te gaan in distortion.  

Het moest blijkbaar een one-man-show blijven, kostte wat het kost. Rootless Tree, op plaat één van de ruigste tracks, wordt dan weer erg breekbaar gebracht met Rice op piano en slechts hier en daar een welgemeende “fuck you”. Tijdens The Blower’s Daughter en het gastoptreden van een jarige fan wordt de afwezigheid van Hannigan echt pijnlijk. Met het aansluitende rook- en drinkfestijn tijdens het samenspel met BellX1 haalt de band ook nog eens het chagrijn van het toxicomane publiek op z’n nek.

Opstekers Coconut skins, Ierse hoempapa van de bovenste plank, een geweldig I Remember en vooral een subliem ritmisch gebracht Volcano deed onze kritische balans weer nipt in het voordeel van Rice buigen. Afsluiter Canonball hadden wij al enkele jaren lichtgrijs gedraaid en al half in de vergeetput laten zakken, maar Damien kwam er deze avond knap mee weg. Deze zomer staat hij gepland op de affiche van Rock Werchter, laat ons hopen dat hij tegen dan wat meer altruïstisch voor de dag komt en het publiek ook 9 Crimes en Eskimo gunt.